KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2021/6744 E., 2022/1381 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanıklar
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ...
17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/683 Esas, 2014/298 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen basit hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.
5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamında bulunduğu, Uyap’tan alınan bilgilere göre ...
17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/683 Esas, 2014/298 Karar sayılı 08.07.2019 tarihli ek kararıyla hükümlü ile müşteki arasında "uzlaşma" gerçekleştiğinden hükümlü hakkında verilen kararın Ortadan Kaldırılmasına, uzlaşma sebebiyle davanın düşürülmesine karar verildiği, anlaşıldığından sanık hakkında bahsedilen ilamın tekerrüre esas alınamayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek bozma sebebi yapılmamıştır.
Ayrıca sanık ... hakkında tekerrüre esas ilam gösterilirken ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/763 Esas sayılı ilamının sehven 2013/697 Esas sayılı ilam olarak yazılması mahallinde düzeltilir yazım hatası olarak görülmüştür.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/6744, K. 2022/1381, 10 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama