Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/6978 K.2022/2347

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Bozma ilamına uyularak yargılama yapılması şeklindeki kabul; hükümlü ... hakkındaki hükmün, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren Kanunlar yönünden resen uyarlama yargılamasına konu olabileceği mümkün olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 7/2. ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 141. ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 116/1, 119/1-c maddelerine uyan birden fazla kişiyle birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,