Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/7295 K.2022/2747

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık yapmak amacıyla, caminin pencere camını kırması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 153/1, 31/3. maddesindeki ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 24.03.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun, olay günü bina vasfında olan camiye girerek hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; eyleminin 28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurularak eksik cezaya hükmedilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun, cami içerisinde bulunan sadaka kutusundan 25 TL para çalması şeklinde gerçekleşen eylemde; suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan paranın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında, sığınmacı olarak ülkeye geldiği, yaşam şartlarının ağır ve ülkelerinden göç ile gelip geçim sıkıntısı çektiğinden bahisle 5237 sayılı TCK'nın 147. maddesi uygulanmış ise de; kanunun gerekçesinde söz konusu maddeyle ilgili “hırsızlık suçunun ağır ve acil bir ihtiyacı karşılamak için işlenmesi hâlinde, zaruret hâlinin varlığı kabul edilmektedir.

Ağır ve acil ihtiyaç, örneğin hasta olan çocuk için ilâç çalınması, açlık nedeni ile gıda maddesi çalınması gibi hâlleri kapsar.

Ancak, bu durumda hâkime olayın mahiyetine göre, verilecek cezada indirim yapma veya ceza vermekten sarfınazar etme konusunda takdir yetkisi tanınmıştır.” denmek suretiyle maddenin ağır ve acil bir ihtiyacı karşılamak amaçlı hırsızlık suçunun işlenmesi halinde uygulanabileceği belirtildiğinden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde 147. maddenin uygulanması suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayin edilmesi,