Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/7493 K.2022/1921

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın işlediği hırsızlık suçuna konu gıda malzemelerinin değerinin suç tarihi itibariyle yaklaşık 125,85 TL olarak tespiti karşısında, suçun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle tayin edilen cezadan 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince ceza verilmekten vazgeçilemeyecek ise de belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık lehine şartları oluşan aynı sayılı Yasanın 145. maddesinin uygulanmaması,

2)Sanıkların yakalandıkları esnada yanlarında bulunan çantada ele geçirilen gıda malzemelerinin kendilerine ait olduğunu söyledikleri fakat şüphe üzerine yapılan kolluk araştırması sonucu çaldıkları yerin tespit edilmesi karşısında sanık hakkında şartlar oluşmamasına rağmen TCK’nın 168/1. maddesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

II- Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesi neticesinde;

Sanıkların suç yeri markete girdikleri, sanık ...’un elinde olan çantaya suça konu malzeleri koyduğu, sanık ...’in kolluk tarafından müdafii huzurunda alınan beyanında sanık ...’un uyuşturucu parasını temin etmek için hırsızlık yapmaya karar verdiği, kendisinin karşı çıkmasına rağmen dinlemediğini beyan ettiği, fakat dosyada yer alan kamera kayıtlarına göre sanığın diğer sanık ...’u engellemek ya da vazgeçirmek gibi bir girişiminin olmadığı ve yanlarında malzemelerle birlikte marketten ayrıldıkları anlaşılmakla; sanığın atılı suçu (5237 sayılı TCK 142/2-h, 145. maddeleri) işlediğinin sabit olması karşısında; anılan suçtan mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde hataya düşülerek sanığın beraatine karar verilmesi,