Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/7522 K.2022/2425

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın beyanlarında, cezaevine girdiği sırada, evinin sanık tarafından işgal edildiğini söylediği, sanığın ise katılan cezaevine girmeden önce birlikte kaldıklarına dair ifade verdiği, dosya arasında sanık ile ev sahibi olan tanık ... arasında yapılan 01.05.2014 tarihli bir sözleşme bulunduğu, sanığın beyanlarında tanık ...’nin katılanın ev eşyalarını atmaya kalkması üzerine evin kirasını da ödediğini iddia etmesi karşısında;

öncelikle sanık ile ev sahibi olan tanık arasında böyle bir sözleşme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, tanık ...’nin sanık ile katılanın birlikte yaşayıp yaşamadığı konusunda ayrıntılı ifadesine başvurularak sonucuna göre sanığa atılı hırsızlık suçunun unsurları itibari ile oluşup oluşmayacağı değerlendirilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; Katılanın cezaevine giriş çıkış tarihlerinin 02.04.2014 – 17.07.2014 tarihleri olduğu, sanığın düzenlediği kira sözleşmesinde ise tarih olarak 01.05.2014 tarihi yazıldığının, mahkeme tarafından da suç tarihi 02.04.2014 tarihi olarak kabul edildiği halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b bendi yerine suç tarihinde yürürlükte olmayan 142/2-h bendi ile uygulama yapılması,