Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/8342 K.2022/3123

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 21.05.2010 ile ikinci suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla ikinci suçun işlendiği 27.03.2012 tarihleri arasında zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Somut olayda, sanıkların müştekiye ait park halindeki otomobili düz kontak yapmak suretiyle çalıştırmak isterken eylemi tamamlayamadıkları anlaşıldığından, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/2-son, 522, 102/3, 104/2. maddelerine göre 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddelerine göre maddelerinde öngörülen 15 yıllık uzayan dava zamanaşımının, suç tarihi olan 25/09/2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,