Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/8696 K.2022/4647

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, olay günü mağdura ait aracın içinden 350 TL civarında para ve banka kartları bulunan çantayı çaldığının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında yazılı şekilde TCK’nın 145. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/662 Esas ve 2010/1353 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesi gereğince "hırsızlık" suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı.

Uyap sisteminden yapılan kontrolde, bu suça ilişkin dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ve tarafların uzlaşması nedeniyle, aynı mahkemenin 17.01.2019 tarihli ek kararı ile söz konusu kamu davasının uzlaşma nedeniyle düşmesine karar verildiği anlaşılmakla; bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin, mükerrir kabul edilerek, verilen hapis cezasının TCK'nın 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,