Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/8764 K.2022/3713

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun, katılanın internet kafe binası içerisinde unuttuğu cüzdanından 100 TL çalması şeklinde gerçekleşen eylemin, TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, TCK'nın 160/1. maddesi ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- 12-15 yaş grubundaki suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 31/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetlmemesi,

3- T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa’nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, “Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usûl ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik”in 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafinin ücretinin suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu müdafi ücretinin suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilmesi,