Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/8811 K.2022/4340

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde mala zarar verme suçu; “Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hale getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikayeti üzerine, dört aydan üç yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklinde hüküm altına alınmıştır.

TCK’nın 152/1-f maddesinde mala zarar verme suçunun, “Siyasî partilerin, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının ve üst kuruluşlarının maliki olduğu veya kullanımında olan bina, tesis veya eşya hakkında" işlenmesi hali ise, suçun nitelikli hali olarak kabul edilmiştir.

Somut olayda çözümlenmesi gereken husus, sanığın kapısına zarar verdiği binanın tahsis edildiği Esnaf ve Sanatkarlar Kredi ve Kefalet Kooperatifinin, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşu olarak kabul edilip edilmeyeceği hususudur.

Anayasanın 135. maddesinde, Kamu Kurumu Niteliğindeki Meslek Kuruluşları; “Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşları; belli bir mesleğe mensup olanların müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, meslekî faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleri ile ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hâkim kılmak üzere meslek disiplini ve ahlâkını korumak maksadı ile kanunla kurulan ve organları kendi üyeleri tarafından kanunda gösterilen usullere göre yargı gözetimi altında, gizli oyla seçilen kamu tüzelkişilikleridir.” şeklinde tanımlanmıştır.

Esnaf ve Sanatkarlar Odaları ve üst birlikleri, 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanununa göre kurulan ve faaliyet gösteren kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları olduğu halde, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa göre kurulup faaliyet gösteren Kredi ve Kefalet Kooperatifleri ise özel ticaret şirketi olup kamu kurumu veya kuruluşuna bağlı değildir.

Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün 2011/213 Esas, 2012/11 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere. Kooperatifler ortaklarının belirli ekonomik yararlarını ve özellikle meslek ve geçimlerine ilişkin gereksinimlerini karşılıklı yardım, dayanışma yoluyla sağlayıp korumak amacıyla kurulan özel hukuk tüzel kişileridir.

Esnaf ve Sanatkarlar Kredi ve Kefalet Kooperatifleri de, ilk başta 507 sayılı Esnaf ve Küçük Sanatkarlar Kanunu, daha sonra ise bu Kanunu yürürlükten kaldıran 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanununa göre kurulmuş meslek odasına kayıtlı esnaf veya sanatkarlar tarafından, küçük esnafın finansman ihtiyacını karşılamak amacı ile kurulan ve 1969 yılına kadar Türk Ticaret Kanunu hükümlerine tabi olarak, 1969 yılından sonra ise 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun yürürlüğe girmesi ile bu kanun hükümlerine göre faaliyetlerini sürdüren özel hukuk tüzel kişiliğini haiz kuruluşlardır.

Bu açıdan, Anayasanın 135. maddesinde ifade edilen kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarından değildir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayı değerlendirecek olursak; sanığın kooperatiften çektiği krediyi ödeyememesi üzerine icralık olduğu, bu konuyu konuşmak üzere olay günü suçtan zarar gören kooperatife gittiği, kapalı olan kooperatif binasının kapısını ayağıyla sertçe iterek pimapen kapının plakalarının sökülerek zarar görmesine neden olduğu olayda; sanığın, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşu olmayan Divriği Esnaf ve Sanatkarlar Kredi ve Kefalet Kooperatifine yönelik eyleminin, TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen ve uzlaşma kapsamında olan mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nın 152/1-f maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,