Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/9155 K.2022/3470

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen 21.04.2015 tarihli hükmün, sanığın duruşmada verdiği en son adresine tebliğe çıkarıldığı tebligatın bila ikmal dönmesi üzerine mernis adresinde Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak 29.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği,

UYAP üzerinden yapılan sorgulamada tebliğ tarihinde cezaevinde olmadığı anlaşılan sanığın tebliğ mazbatasında tebliğ yapılan kişinin kimliği, tebligata ehil ve yetkili olduğu hususlarında şerh bulunmadığından bahisle karardan haberdar olmadığını ve karar eteğinde gerekli açıklama bulunmadığını belirterek 16.03.2016 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme, temyiz ve infazın durdurulmasına karar verilmesini talep ettiğinin anlaşılması karşısında;