Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/9366 K.2022/3619

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Olaydan sonra çalınan araçta meydana gelen hasarın, suça sürüklenen çocuğun eyleminin aracın mülkiyetine yönelik olması, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun ve korunan hukuki yararın aynı olması nedeniyle, ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı göz ardı edilerek, beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmiş ise de; bu yönde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmüştür.

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 (dahil) TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında katılana yönelik nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu cezanın “2 yıl 1 ay” yerine “1 yıl 13 ay” olarak belirlenmesi hususu ile katılana ait park halindeki aracı çalan suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken teşdit uygulanması gerekirken, alt sınırdan ceza tayin edilmesi hususu aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.