Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/9991 K.2022/3963

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık ... müdafiinin sanık hakkında verilen 26.01.2016 tarihli asıl karara yönelik 01.04.2016 tarihli temyiz talebinin ve 21.03.2016 tarihli ek karara yönelik 26.04.2016 tarihli temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin 27.02.2016 tarihinde sanığa tebliğ edilen 26.01.2016 tarihli mahkumiyet kararını 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01.04.2016 tarihinde temyiz ettiği; 21.03.2016 tarihinde sanığa tebliğ edilen ek kararı ise 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 26.04.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hırsızlık suçuna konu makinaların önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca sanıklar hakkında, temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan hüküm kurulması,

2- Çalınan eşyadan rok makinasının ... tarafından, elektrik dağıtım panosunun ise ... tarafından soruşturma aşamasında iade edildiğinin anlaşılması karşısında mağdurdan sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre 168/1-4. maddenin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,