Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/10010 K.2024/5297

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 Sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/4269 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi için kamu davası açılmıştır.

2. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2021 tarihli ve 2018/445 Esas, 2021/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 Yıl 4 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.04.2021 tarihli ve 2021/757 Esas, 2021/1158 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi 1. Bölge Adliye Mahkemesinin kararının gerekçesiz olduğuna, 2. Sanık hakkında verilen kararın eksik inceleme ile verildiğine, 3. Sanığa isnat edilen suça ilişkin dosyada delil bulunmadığına, 4. Katılan ve tanığın sanığa iftira attığına, 5. Sanık hakkında 150/1 değerlendirilmesi yapılmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. İlk derece Mahkemesince, sanığın ele geçirilemeyen bıçakla katılanı korkutmak suretiyle aracın içerisinde bulunan ve araç alımı için ayrılan 19.000,00 TL'yi zorla aldığı, kaçarak olay yerinden uzaklaşmaya çalıştığı esnada katılan ve tanık D. G. tarafından yakalanmaya çalışıldığı ancak yakalanamadığı şeklinde gerçekleşen eylemlerin maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık yakalama üzerine alınan savunmasında "...'in bana daha önce meyve bahçesi satmasına aracılık yaptığımdan dolayı 20.000,00 TL borcu vardı. Olay günü ... ile birlikte gelip İşbankası'ndan para çekip bana olan borcunun 17.500,00 TL'sini ödedi. Daha sonra arabayla Serik ilçesine gelip beni bıraktılar. Ben arabada ... ile başbaşa kalmadım. Kendisine bıçak çekip kesinlikle iddia ettiği gibi parasını almadım. Ben o dönemde sıkıştığım için ...'den sürekli benim paramı vermesini istiyordum. Bu yüzden bana karşı husumet beslediler. Bana böyle bir iftira attılar. Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Öncelikle beraatımı, aksi takdirde lehe olan tüm kanuni ve takdiri indirimlerin uygulanmasını talep ederim." şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Sanığın ... Otomotiv isimli iş yerine girip bir müddet bekledikten sonra iş yerinden ayrıldığı ve bu esnada katılan ve tanığın kamera görüntülerine göre bir müddet sanığı dışarıda beklediklerine dair 28.01.2018 tarihli CD inceleme tutanağı dosyada mevcuttur.

4. Katılanın aşamalarda alınan beyanları 1 numaralı bentte yer alan anlatım ile uyumludur.

5. Tanık D.'nin soruşturma aşamasında ve kovuşturma aşamasında alınan ilk beyanında katılanın beyanlarını destekler nitelikte beyanda bulunmuş olmasına rağmen tanık 20.01.2021 tarihli duruşmada bu beyanından dönerek " ... Bunun üzerine ... üçümüz arabanın içinde bulunduğumuz esnada ...'a 19.500,00 TL parayı kendi rızasıyla verdi. Serik'e vardığımızda ..., arabadan inerek galericilerin yanına gideceğini, kendisini beklememizi söyledi.

Aradan 2-3 saat geçmesine rağmen geri dönmedi. Telefonda sürekli bizi oyaladı. Ardından telefonu kapattı. Biz de o sırada bir arkadaşımızı arayıp durumu anlattık. O da bize silahla bıçakla bu parayı zorla aldığına yönelik beyanda bulunursak bu parayı harcamadan geri alabilirsiniz dedi. Biz de bu nedenle bu şekilde beyanda bulunduk ancak ben beyanda bulunduktan sonra pişman oldum. Olayın gerçeği anlattığım şekilde olmuştur. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

6. Sanığın olay günü girdiği ... Otomotiv isimli iş yeri sahibi olan ... ...'in soruşturma aşamasında alınan 26.01.2018 tarihli beyanında "... Aynı gün saat 17.00 sıralarında iş yerime yine tanımadığım 2 şahıs geldi ve ... isimli şahıs tarafından dolandırıldıklarını ve paralarının bu şahıs tarafından çalındığını söylediler..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.04.2021 tarihli ve 2021/757 Esas, 2021/1158 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın içerisinde de tekerrür hükümlerinin uygulandığının gözetilmemesi sonucu ikinci kez tekerrürlüğe hükmedilmemesi aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından davanın yeniden görülmesi ve hüküm kurulmasını gerektirir bir sebep olarak kabul edilmemiş ve sanık müdafiilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın olay günü girdiği ... Otomotiv isimli iş yeri sahibi olan ...'in soruşturma aşamasında alınan 26.01.2018 tarihli beyanında "... Aynı gün saat 17.00 sıralarında iş yerime yine tanımadığım 2 şahıs geldi ve ... isimli şahıs tarafından dolandırıldıklarını ve paralarının bu şahıs tarafından çalındığını söylediler" şeklindeki beyanına karşı suç vasfının değişme ihtimali göz önünde bulundurularak katılana ... ...'in bayanlarına karşı beyanlarının sorulmaması,

2. Sanığın aşamalarda alınan beyanında tanık D. G.'den alacağı olduğunu ve bu alacağını olay günü aldığını beyan etmesine karşı tanık D.'ye sanığa borcu olup olmadığının sorulmaması,

3. Tanık D. G.'nin 20.01.2021 tarihli kovuşturma aşamasında alınan beyanında " ... Bunun üzerine ... Göalp üçümüz arabanın içinde bulunduğumuz esnada ...'a 19.500,00 TL parayı kendi rızasıyla verdi. Serik'e vardığımızda ..., arabadan inerek galericilerin yanına gideceğini, kendisini beklememizi söyledi. Aradan 2-3 saat geçmesine rağmen geri dönmedi. Telefonda sürekli bizi oyaladı. Ardından telefonu kapattı. Biz de o sırada bir arkadaşımızı arayıp durumu anlattık.

O da bize silahla bıçakla bu parayı zorla aldığına yönelik beyanda bulunursak bu parayı harcamadan geri alabilirsiniz dedi. Biz de bu nedenle bu şekilde beyanda bulunduk ancak ben beyanda bulunduktan sonra pişman oldum. Olayın gerçeği anlattığım şekilde olmuştur. " şeklinde beyanına karşı suç vasfının değişme ihtimali doğrultusunda tanık beyanlarına karşı katılanın beyanlarının sorulmayarak eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.04.2021 tarihli ve 2021/757 Esas, 2021/1158 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görüldüğünden hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Temyiz edenin sıfatı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 307 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,