Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/10363 K.2024/13150

01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca taktiren sanıklar müdafilerinin duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1. Sanık ... Hakkında Görevi Kötüye Kullanmaya Azmettirme Suçu ile Sanıklar ... ve ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik İşledikleri Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'ın temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2. Sanıklar ... ve ... Hakkında Katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'e Karşı İşledikleri Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız bozulmasını istediği temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede;

Sanıkların, katılanların kaldığı koğuşta, koğuş mümessili oldukları, bu süre zarfında katılanlardan ilk önce ayakbastı parası olarak 50,00 TL ile 100,00 TL arasında para aldıkları daha sonra da haftalık 15.00'er TL ve birer adet sigara aldıklarını ve bunları tehdit, zorlama ve baskı yolu ile aldıkları, katılanların sanıkların mümessil olduğu koğuşlarda 2 ay ile 6 ay arası kaldıkları gözetildiğinde; suç tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanıklara verilen cezalarda değer azlığı nedeniyle indirim yapılması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıkların, katılan ve mağdurlara karşı işledikleri nitelikli yağma suçunun cezaevinde işlenmiş olması karşısında 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d bendinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 302 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile Tebliğname'ye aykırı olarak HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,

3. Sanıklar Hakkında Mağdur ...'ye İşledikleri Nitelikli Yağma ve Katılan ...'ya Karşı İşledikleri Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız bozulmasını istediği temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönün e ilişkin olabilir." ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede;

1-Sanıklar atılı yağma suçunu cezaevinde işledikleri halde haklarında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-d bendinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Katılan ...'nın kovuşturma aşamasında cezaevine girdiği ilk günlerde kendisinden de para istendiğini bu istenen miktarın ise 50,00 - 100,00 TL arasında olduğunu söylemesi karşısında; sanıkların, kastlarını özgüledikleri miktara göre haklarında 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinde düzenlenen değer azlığı hükümlerinin uygulanmaması,

3- Katılan ... 'nin soruşturma aşamasında tanık olarak verdiği ifadesinde, sanıkların kendisinden "herkesten para aldık, sen uzun süredir cezaevindesin senden çok para almayacağız" diyerek 15,00 TL para istediklerini ve verdiğini söylediği, müşteki sıfatıyla verdiği ifadesinde de beyanlarını tekrarladığı, kovuşturma aşamasında verdiği ifadesinde ise; soruşturma aşamasındaki beyanlarını tekrar ederek,

sanıkların koğuştakilerden korkutarak zorla para aldıklarını ama kendisinin 15-20 gün koğuşta kaldığını ve kendisine yönelik bir zorlama ve para alma olayı olmadığını söylemesi karşısında, mağdurun aşamalardaki ifadesindeki çelişkiler açıklattırılarak, tehdit ya da cebire uğradığını ve para verdiğini beyan etmesi durumunda, tehdit ve cebire ilişkin beyanları açıklattırılarak ne kadar ödediği sorulduktan sonra sanıklar hakkında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; Katılan ...'ye yönelik eylemi nedeniyle; Suç tarihi itibarıyla paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Yasa'nın 150/2. maddesiyle sanıklara verilen cezalardan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5271 sayılı Yasa'nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA,

Ceza miktarı bakımından 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına,