Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/10470 K.2024/5783

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-h maddesinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alındığında müdafii hazır edilerek karar verilmesi gerekirken, sanıklar müdafilerinin yokluğunda karar verilmesi talepli dilekçelerine binaen müdafii yokluğunda karar verilmesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddeleri uyarınca sanıkların savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2021/614 Esas, 2021/1434 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,