Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/11232 K.2024/6154

İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma ve nitelikli kasten yaralama suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle yapılan incelemede;

Dosya içeriği ve oluşa göre şikâyetçinin sanıklara küfür ettiğine dair delil bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafii dilekçesinde;

sanığın yağma kastı ile hareket etmediğini, silahın ruhsatsız olması nedeniyle yağmaya konu edilemeyeceğini, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğini, kasten yaralama suçu için haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğini, ceza tayinlerinde alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüüş, sanık ... müdafii ise dilekçesinde özetle;

müştekinin dinlenmemesi nedeniyle eksik inceleme yapıldığını, sanığın yağma suçuna karışmadığını, yağma kastı ile hareket etmediğini, eyleminin haksız tahrik altında yaralama aşamasında kaldığını belirtmiş, anılan temyiz dilekçelerindeki belirtilen sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Nitelikli yağma eylemini silahla gerçekleştiren sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1. maddesinin (a) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıklar ..., ... hakkında nitelikli yağma ve nitelikli kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde eleştiri dışında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma ve kasten yaralama suçlarından verilen kararlarda ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar ... ve ... müdafilerinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN AYRI AYRI ONANMASINA,

Dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.05.2024 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

Sanıklar hakkında nitelikli yağma, yaralama ve ruhsatsız tabanca taşımak suçlarından cezalandırılmaları isteğiyle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

İlk derece mahkemesi yaptığı kovuşturma sonunda, sanıkların üzerilerine atılı suçları işledikleri gerekçesiyle mahkumiyet kararları vermiştir. Sanıklar müdafilerinin istinaf yasa yoluna gitmeleri üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi dosya üzerinde inceleme yaparak esastan ret kararı vermiştir. Bu kararın da sanıklar müdafileri tarafından temyiz yasa yoluna başvurmaları nedeniyle kesinleşen kısım dışındaki suçlar yönünden Dairemizde inceleme yapılmış ve onama kararı verilmiştir.

Daire başkan ve üyelerinin çoğunluğu tarafından onama yönünde görüş bildirilen davada suçun sübutunda değerlendirme yanlışlığı ve kabule göre de eksik inceleme olduğu düşüncesiyle katılmamız olanaklı olmamıştır.

Dosya kapsamı ve toplanan delillere göre; sanıkların uyuşturucu madde temini amacıyla katılanla buluştukları ve aralarında çıkan tartışmada sanıkların katılanı dövdükleri, katılanın da, kendini korumak amacıyla tabanca çıkardığı ancak sanık ...'ın bu tabancayı alarak katılanı nitelikli biçimde yaraladıkları, sonrasında katılandan aldıkları tabanca ile olay yerinden kaçtıkları anlaşılmıştır.

Yukarıda yazılı olaylar sırasında, katılanın iddiasına göre 3.900 TL parasının da zorla alındığının kabulü ile tabanca ve 3.900 TL paranın yağmalandığı değerlendirilerek kamu davası açılmıştır. Daha sonra katılanın şikayetçi olması üzerine yapılan araştırma ve yakalama işlemleri sırasında tabanca sanıkların evinde, onların iadesi ile ele geçirildiği ancak paraya ulaşılamadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar tüm aşamalarda olayları doğrulamakla birlikte tabancayı kendilerine yapılabilecek bir saldırıyı engellemek amacıyla ve sahiplenme iradeleri olmadan aldıklarını ve kesinlikle katılanın üzerinden para gasp etmediklerini ifade etmişlerdir.

Olay anını gösteren kamera kayıtları incelemesinde de, katılana karşı gerçekleştirilen eylemlerin ... olduğu ve bu sırada katılanın tabancasının sanıklar tarafından alındığının açıkça görüldüğü belirlenmiştir. Bununla birlikte kamera görüntülerinde, sanıklar tarafından katılanın üzerinden başka bir şey almadıkları görülmektedir.

İlk derece mahkemesi de gerekçesinde, katılanın üzerinden alınan paradan hiç söz etmeden, tabancanın sahiplenme için alındığı düşüncesiyle mahkûmiyet hükümleri kurmuştur.

Bu kapsamda; soruşturma sırasında suça konu tabancanın sanıklar tarafından geri verilmesi ve aksi ispatlanamayan savunmalarına göre sanıklarda sahiplenme, tasarruf etme kastının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, tabanca üzerinden yağma suçunun ... olduğunu kabul etmek doğru olmayacaktır.

Diğer taraftan, katılana ait paranın alındığı konusunda iddia dışında bir anlatım olmaması ve olay yeri kamera kayıtlarının da sanıkların savunmalarını doğrulamasına göre mahkeme gerekçesinde bile konu edilmeyen bir eylemin varlığı düşüncesiyle hüküm kurulması ve bu durumun Daire tarafından onaylanması hukuka ve yasaya aykırıdır.

Çoğunluğun görüşünün aksine, katılandan para alınmadığının ve tabancanın da sahiplik iradesi gösterilmeden bulundurulmasına göre sanıkların üzerilerine atılı yağma suçunun sübut bulmadığı ve beratlerine karar verilmesi gerektiği düşüncesindeyiz.

Sübut konusunda bir şüphe oluştuğunun düşünülmesi durumunda da, katılan üzerinde para bulunup bulunmadığı ve bu paranın ne şekilde sanıklar tarafından alındığının araştırılması gerektiği düşüncesiyle eksik inceleme ve kovuşturma yapıldığı kanaatindeyiz.

Son olarak da, iddianamede 3.900 TL paranın da yağma eylemi içerisinde değerledirilmesine ancak mahkemenin bu konuda bir gerekçe göstermemesi dikkate alındığında, mahkeme kararının gerekçesizlik nedeniyle de bozulması gerektiği sonucuna ulaşmaktayız. Tabi ki öncelikle, ilk derece mahkemesinin kararının diğer yönleri incelenmeksizin gerekçesizlik nedeniyle bozulması ve diğer konuların da mahkeme tarafından değerlendirilmesi gerektiğinin yazılması biçiminde bozma yönünde işlem yapılması gerekmektedir.