Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/11565 K.2024/5705

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.12.2019 tarihli iddianamesi ile; suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2020/36 Esas, 2020/310 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) bentleri, 62 nci maddesi ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2020/2082 Esas, 2021/1451 Karar sayılı kararı ile;

"Suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan yargılamada 1 ve 2.oturumun CMK'nun 185. maddesi uyarınca kapalı yapılması gerekirken açık yapılması telafisi imkansız olduğundan eleştiri konusu yapılmıştır.

Yukarıdaki eleştiri dışında dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve hakimler kurulunun takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,diğer istinaf itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocuğun cezai ehliyetinin tespiti hususunda alınan sosyal inceleme raporu için bilirkişiye ödenen 350,00 TL tutarındaki sarf ücretinin,suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Yasaya aykırı,ssç.ile ssç.müdafinin istinaf istemleri bu itibarla yerinde görülmüş ancak bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen CMK'nun 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan,

Hükmün yargılama giderlerine ilişkin paragraftan "bilirkişi sarf gideri 350 TL" "toplam 407,00 TL." ibarelerinin çıkarılarak yerine "toplam 57,00 TL." ibaresinin eklenmesi, diğer fıkraların buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine,"

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemleri Delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğü, olayda silah kullandığına ilişkin her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü gece vakti mağdur ... ile tanık Y.N.'nin yolda yürüdükleri gittikleri sırada karşılarına suça sürüklenen çocuk ... ile kimliği tespit edilemeyen bir şahsın çıktığı, suça sürüklenen çocuğun mağdura "dur, bana yardım et, telefonun var mı" dediği, mağdurun "yok" diye karşılık verdiği, suça sürüklenen çocuğun mağdurun pantolonunun cebinde telefon olduğunu görünce mağdurun yüzüne yumruk attığı, kimliği tespit edilemeyen şahsın ise suça sürüklenen çocuğa "bırak gitsin" dediği, ancak suça sürüklenen çocuğun cebinden bıçak çıkararak mağdurdan Sony marka cep telefonunu zorla aldığı ve olay yerinden ayrıldığı,

suça sürüklenen çocuğun yanındaki kimliği tespit edilemeyen şahsın ise mağdura "git polise şikayet et" dediği, mağdurun şikayeti üzerine suça sürüklenen çocuğun aynı gün yakalandığı ve üzerinde mağdura ait telefonun ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2. Mağdurun aşamalardaki beyanları dava dosyasında bulunmaktadır. 3. Suça sürüklenen çocuğun savcılıktaki savunmasında "Olayı alkolün etkisi ile tam olarak hatırlamıyorum, mağdurun cep telefonunu nasıl aldığımı bilmiyorum, eğer alkolün etkisi ile böyle birşey yapmışsam pişmanım" dediği, mahkemedeki savunmasında ise "Mağdurun elinde telefonu görünce ailemi aramak için telefonu aldım, ancak benden korkup oradan kaçtı, telefonu bende kaldı. yoksa konuşup verecektim. ben kesinlikle telefonu mal edinmek için almadım, bıçağım yoktu" dediği anlaşılmıştır.

4. Kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Tanık Y.N.'nin mağdurun beyanlarını doğrulayan beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdurun aşamalardaki beyanları, suça sürüklenen çocuğun savunmaları, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar ve tanık Y.N.'nin mağdurun beyanlarını doğrulayan beyanları karşısında; sanığın nitelikli yağma eyleminin ... olduğu ve diğer temyiz sebeplerinin yerinde olmadığı belirlendiğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2020/2082 Esas, 2021/1451 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,