Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/11680 K.2022/15304

Nitelikli hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda; sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05/06/2014 tarihli hükmün, sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 22/06/2017 günlü ve 2016/955 Esas, 2017/7737 Karar sayılı ilamı ile. "Düzeltilerek Onama" yolundaki kararına istinaden ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2017 tarihli ek kararı ile; sanık ... hakkındaki hükmün de, hesap hatası nedeniyle 2 yıl 3 ay hapis olarak infazına karar verildiği, anılan kararın sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03/10/2022 günlü ve 2021/18378 Esas, 2022/12921 Karar sayılı ilamı ile; önceki hükmü temyiz etmeyen sanık ...’ın bozma sonrası kurulan hükmü temyiz edebileceği değerlendirilerek "Onama" yolundaki karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2022 günlü ve 2- 2017/59631 sayılı yazısı ile itiraz yasa yoluna başvurularak,

ilk hükmü temyiz etmeyen sanık ...'ın, inceme dışı diğer sanık ...'ın temyizi üzerine hükmün lehe bozulmasının ardından, sirayet nedeniyle hakkında kurulan ikinci hükmü temyiz etmesinin olanaklı olmadığından bahisle "Onama" kararının kaldırılarak sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi talebi ile dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasında somut vak'a bazındaki uyuşmazlık; ilk hükmü temyiz etmeyen hükümlü ...'ın, diğer hükümlü ...'ın temyizi üzerine hükmün düzeltilerek onanmasının ardından, sirayet nedeniyle hakkında kurulan ek kararı temyiz etmesinin olanaklı olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Adil yargılanma hakkının en önemli başlıklarından birini oluşturan savunma hakkı, temel bir insanlık hakkı olarak İHAS 6. ve 2709 sayılı Anayasa’mızın 36. maddeleriyle 5271 sayılı CMK’nın çeşitli hükümlerinde güvence altına alınmıştır.

Kanun yoluna başvurma hakkı da, savunma hakkının en önemli bölümlerinden birini oluşturmaktadır.

Kanun yoluna başvurma hakkı, aynı zamanda hak arama özgürlüğü ile erişim hakkının da önemli alt başlıklarından birisidir.

Öte yandan; 7 No.'lu Ek Protokolün “Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı” başlıklı 2. maddesi uyarınca; kural olarak herkes aleyhine verilen mahkumiyet hükmünü yüksek bir mahkemede yeniden inceletebilme hakkına sahiptir.

CMK'nın 267. maddesi uyarınca, hâkim kararları ile kanunun gösterdiği hâllerde mahkeme kararlarına karşı itiraz kanun yoluna gidilebilir.

Aynı Kanun’un 272 ve devamı maddeleri uyarınca, (Suçluların iadesi ile 5320 sayılı CMK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesinde belirtilen istisnalar dışında) ilk derece mahkemesinden verilen bütün nihai kararlar yâni hükümler, kural olarak istinaf kanunyolu denetimine tâbidir.(CMK’nın 272/3. maddesinde belirtilen istisna kapsamında kalan hükümler ise; kesindir.)

CMK’nın 286/1. maddesi uyarınca, istinaf mahkemesinin verdiği bozma dışındaki kararlar ile aynı maddenin 2. ve 3. fıkrası kapsamında belirtilen istisnalar dışındaki bütün istinaf mahkemesi kararları temyiz kanun yolu denetimine tabidirler.

CMK’nın 306. (1412 sayılı CMUK’nun 325) maddesi uyarınca, hüküm sanık lehine bozulmuşsa ve bu hususların temyiz isteminde bulunmamış olan diğer sanıklara da uygulanma olanağı varsa, bu sanıklar da temyiz isteminde bulunmuşcasına hükmün bozulmasından yararlanırlar.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 21.05.2019 ve 171-453 sayılı kararında da belirtildiği üzere; önceki hükmü temyiz etmeyen sanığın sirayet üzerine verilen kararı temyiz edilemeyeceği görüşündedir.

Dairemiz ise; yukarıda açıklanan gerekçeler ile Any. m. 36, AİHS m. 6, (7) No.’lu Ek Protokol m. 2/1, 5320 SK m. 8/1 ve 5271 sayılı CMK’nın m. 306, 260 ve devamı hükümleri uyarınca önceki hükmü temyiz etmeyen sanığın sonradan verilen hükmü temyiz edebileceğini kabul etmektedir.

Nihayet Anayasa’mız ve AİHS hükümlerine göre hak ve özgürlükler asıl, kısıtlamalar ise istisnadır. Sınırlama ve kısıtlamalar ise; belli koşularda ve ancak kanunla yapılabilir. Hak arama özgürlüğü ve erişim hakkı kapsamında olduğu tartışmasız olan kanun yoluna başvurma hakkının içtihat yoluyla daraltılması, somut olayda olduğu gibi temyiz hakkının kullanılmasının engellenmesi, 5271 sayılı CMK’nın 289 (1)-h maddesi bağlamında hukuka kesin aykırılık hâlidir.

Bu itibarla önceki hükmü temyiz etmeyen hükümlü ...'ın, ek kararı temyiz edebileceği değerlendirilmiştir. Bu itibarla Dairemizin 03/10/2022 günlü ve 2021/18378 Esas, 2022/12921 Karar sayılı onama kararımızın kaldırılıp hükümlü ...'ın temyiz isteminin reddine karar verilmesine dair Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı yerinde görülmemiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA