Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/11732 K.2024/6851

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'', aynı Kanun’un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' ve aynı Kanun’un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesinin yollamasıyla aynı Kanun’un 303/1-a maddesi uyarınca şikâyet yokluğundan düşme kararı verilmiş ise de; anılan Kanun hükmünün delil değerlendirmesi yapılmaksızın derhal beraat kararı verilebilecek hallerde uygulanabileceği;

sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmü bakımından ise 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında düşme kararı verilmesi,