Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/1176 K.2022/1663

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının, müvekkilinin suç kastıyla hareket ettiğine dair dosyada delil bulunmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü saat 03.00-04.00 sıralarında müştekiler araçla seyir halindeyken, sanık ... ve kimliği tespit edilemeyen üç erkek şahsın bulunduğu aracın önlerine geçerek müştekileri durdurduğu, müştekilere “aracımıza çarptınız bize para vereceksiniz yoksa sizi öldüreceğiz” diyerek tehdit ettikleri ve onları yaraladıkları, sanık ... ve kimliği tespit edilemeyen üç erkek şahsın müştekilerin aracına bindikleri ve müştekileri de aracın arka koltuğuna oturttukları, daha sonra aracı hareket ettirdikleri, kavga ihbarı üzerine olay yerine gelen kolluk görevlilerinin dur ihtarına rağmen sanıkların durmadıkları,

kovalamaca sonucu araçla daha fazla kaçamayacaklarını anlayınca araçtan inerek farklı yönlere kaçtıkları, çevrede yapılan araştırmada sanık ...’ın yol kenarına park etmiş bir aracın altında saklanırken yakalandığı, sanığın aşamalardaki savunmalarında müştekilerin arabalarının aynasını kırdıklarını, bu nedenle zararı gidermelerini istediklerini, müştekilerin araçlarına bindiklerini, arkadaşının şoför koltuğuna oturduğunu, para vermedikleri takdirde araçtan inmeyeceklerini söylediklerini, müştekilerin kendisine yumruk attığını belirttiği,

ancak olay tutanağı ve hastane raporunun darp ve araçlarının dikiz aynasının kırıldığı iddialarını doğrulamadığı, müşteki beyanların ise birbiriyle uyumlu olduğu, hastane raporlarına göre müşteki Ahmet Danış Arifi’nin üst dudağında doku zedelenmesi ve lezyona rastlandığının anlaşıldığı, hastane raporunun müşteki beyanlarını doğrular mahiyette olduğu, sanıkların zorla müştekilerin araçlarına bindiği ve para istediği hususunun sanığın tevil yollu ikrarıyla da sabit olduğu, sanığın olay anında polislerden kaçması,

başkasına ait kimliği kullanması ve aşamalardaki beyanlarının çelişkili olması değerlendirildiğinde sanık savunmalarına itibar edilmediği, bu itibarla sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.