Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/1255 K.2023/8821

Sanık hakkında hakaret suçuna ilişkin olarak hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, reddine karar verilmesi gerektiği,

Sanık hakkında yağmaya teşebbüs suçuna ilişkin olarak bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.09.2014 tarihli 2014/115154 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında hakaret,yaralama ve tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a,86/2, 125/1-4. maddeleri ve 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 85. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarihli ve 2014/660 Esas ve 2015/237 Karar sayılı karar ile sanığa atılı suçun 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a,c,h bentleri ve 35/2. maddesi kapsamında kalma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dava dosyası Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

3. Görevsizlik kararı üzerine ... 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/100 Esas, 2015/263 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

4. ... 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/100 Esas, 2015/263 Karar sayılı kararının O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2019/344 Esas, 2020/3634 Karar sayılı kararı ile;

''...Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü saat 21.30 sıralarında yürümekte olan katılanın yanına araç ile gelen sanık ve suç arkadaşlarının "Git tekel bayiinden bana içki al" dediği, katılanın kabul etmemesi üzerine ise sanığın silah çıkartarak ateş ettiği, daha sonrasında katılanın kaçmış olduğu oto yıkamaya gelen sanık ve suç arkadaşlarının tekrardan katılanı darp edip, ağzına silahın namlusunu dayadığı ve hakaret ettiği, katılanın maddi kaybının olmadığını belirttiği olayda; sanığın sübut bulan eyleminin gece vakti silahla birden fazla kişi ile birlikte yağmaya kalkışma ve hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2020/427 Esas, 2021/201 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 149/1-a,c,h,35,62 inci maddeler, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsubuna, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanunun 125/1-4,62. 50/1-a ve 52/4. fıkraları uyarınca 4 eşit taksitler halinde ödenmek üzere 1.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanın Temyiz Sebebi

Sanığın cezalandırılması gerektiğine,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

1. Sanığın mahkûmiyetine yeter kesin delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, 3. Teşebbüs indiriminin en alt hadden yapılması gerektiğine ve suça konu malın değeri dikkate alınarak TCK'nın 150. maddesinin uygulanması gerektiğine,

C. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü saat 21.30 sıralarında Katılan ...'in sokakta yürüdüğü sırada sanık ... ve iki erkek şahsın içinde bulunduğu araç ile katılanın yanına yaklaşarak sanık ...'ın katılandan kendisine alkollü içeçek almasını istediği, katılanında almayı reddetmesi üzerine sanığın silah çıkartarak ateş ettiği, daha sonrasında katılanın kaçmış olduğu oto yıkamaya gelen sanık ve suç arkadaşlarının tekrardan katılanı darp edip, ağzına silahın namlusunu dayadığı ve sinkaflı sözlerle hakaret ettiği anlaşılmıştır.

2. Katılanın aşamalarda istikrarlı beyanlarda bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Katılanın ... Adli Tıp şube müdürlüğünce 10.09.2014 tarihli '' ...mağdurun frontal bölgede ..., şişlik burunda şişlik ve ... , göğüste ... ve şişlik olduğu, .... basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde olduğuna.... '' ilişkin rapor dosyada mevcuttur.

4. Sanığın atılı yağma ve hakaret suçlamaları kabul etmediği ancak bozma sonrası beyanında katılanı kendisine küfür ettiği için darp ettiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

5. Tanık H.B nin hazırlıkta '' ...önce katılanın sonra sanığın yanında iki şahıs ile oto yıkamaya gelince özel konuşacaklarına düşünerek oto yıkamacıdan çıktığına '' dair beyanları dosyada mevcuttur.

6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafii ve Katılanın Temyizi Sebepleri Yönünden

1. Katılan beyanı, sanık savunması, Adli Tıp raporu ve Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmları karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın gece vakti yanından birden fazla kişi olduğu halde Adli Tıp Raporunda da belirtildiği şekilde katılanı cebir ve tehdit ile kendisinden içki almasını istediği, katılanın kabul etmemesi üzerine sanığı darp ettiği eylemin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu anlaşılmakla suçun unsuru yönünden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken sanığın suç yolunda katettiği mesafe ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak mahkemece takdir edilen teşebbüs indirimi yerinde görüldüğü yine suça konu eylemde yağma suçuna konu özgülenen bir miktar olmadığı ve eylemin teşebbüs aşamasında kalmış olması karşısında olayın özelliği ve suçun işleniş biçimi nazara alındığında aynı Kanun'un 150/2. maddesinin uygulanma şartları oluşmadığı anlaşılmakla hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılıklar görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Bozma öncesinde ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2019/344 Esas, 2020/3634 Kararı ile her ne kadar sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 3000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Dairemizin 22.10.2020 tarihli ve 2019/344 Esas ve 2020/3634 karar sayılı ilamı ile ceza miktarının kesin olması nedeni ile reddine karar verilerek kesinleşen eylemin, yağma suçunun unsurlarını oluşturduğu ayrıca yaralama suçundan ceza verilemeyeceği anlaşıldığından anılan suç yönünden kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR