Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/13313 K.2024/9256

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanıklar ... ... ve ... müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın olay günü gece vakti bıçak tehdidiyle mağdura ait cep telefonu ve telefon kulaklığını aldıkları, yapılan soruşturmada suça sürüklenen çocuk ...'ın yakalandığında suça konu cep telefonunu tanık M.İ'ye verdiğini beyan ettiği, böylece suça konu cep telefonunun mağdura soruşturma aşamasında iadesinin sağlandığı, tanık M.İ'nin 120,00 TL olan zararının kovuşturma aşamasında suça sürüklenen çocuk ... tarafından karşılandığının anlaşılması karşısında;

suça konu cep telefonunu satın alan iyi niyetli ise zararının giderilmesi nedeniyle kısmi iadenin gerçekleşmiş sayılacağı, kötü niyetli ise satın alandan elde edilen paranın veya sağlanan menfaatin kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim edilmesi gerektiği ve mağdura kısmi iade nedeniyle ceza indirimine rızası olup olmadığı sorularak, sonucuna göre sanıklar ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/4-3-2 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması nedeniyle hükümlerde hukuka aykırılık görülmüştür.

2-5271 sayılı Kanun'un 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suçlar nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerekirken yazılı şekilde tüm yargılama giderlerinden sanıklar ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın eşit şekilde sorumlu tutulmalarında, hukuka aykırılık görülmüştür.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar ... müdafii, ... ve ... müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli ve 2021/805 Esas, 2021/2901 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,