Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/1411 K.2023/8737

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hükümlü hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.1998 tarihli ve 1998/165915 Esas sayılı İddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 495, 497 nci maddesinin birinci fıkrası, 31, 33 ve 40 ıncı maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.1999 tarihli ve 1998/214 Esas, 1999/280 Karar sayılı kararı ile 765 sayılı Kanun'un 497 nci maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 31, 33 ve 40 ıncı maddeleri uyarınca 15 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.1999 tarihli ve 1998/214 Esas, 1999/280 Kararının hükümlü müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 18.04.2000 tarihli ve 2000/2774 Esas, 2000/2547 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

4. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2021 tarihli ve 2021/231 Esas, 2021/267 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) bentleri, 62, 58 ve 53 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Hükümlü Müdafiinin Temyiz Sebebleri

1.Dava ve ceza zamanaşımı sürelerinin dolduğuna, 2.Mahkûmiyet için yeterli delil bulunmadığına, 3.Hükmedilen hapis cezasının yüksek olduğuna, 4.Suçun şikayete tabi olduğuna, 5.Zincirleme suç hükümlerine uygulandığına, 6.Haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, 7.Takdiri indinim hükümlerinin uygulanmadığına, 8.Vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Zamanaşımı Yönünden

Kesin hükümle sonuçlanmış olan uyarlama davalarında, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımında zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmayacağından hükümlü müdafiinin bu yöndeki temyiz istemi yerinde görülmemiştir

B. Delil Yetersizliği Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.06.2015 tarihli ve 2013/804 Esas ve 2015/204 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, kesinleşmiş mahkûmiyet hükmünde değişiklik (uyarlama) yargılaması, asıl ceza yargılamasının bütünüyle sonuçlanıp hükmün kesinleşmesinden sonra, ancak infazın tamamlanmasından önce yürürlüğe giren bir ceza yasasının, kesinleşmiş mahkûmiyet hükmüne, dolayısıyla infaza etkisi bulunup bulunmadığının saptanmasına ilişkin ve esas itibariyle infazı ilgilendiren ve etkileyen bir yargılama faaliyetidir.

Ancak bu yargılamanın amacı, kesinleşmiş hükümde suç olduğu saptanan olaya ilişkin lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması ile sınırlı olduğundan, yeniden bir olay yargılaması yapılmasını gerektiren ayrıksı durumlar dışında, önceki yargılamada iddia ve savunma olarak ileri sürülen görüşler ile delillerin tartışılması ve değerlendirilmesine gerek bulunmamaktadır. Temel özelliği, talî yargılama olmasıdır.

Bu talî yargılamada, aslî ceza yargılaması sürecinde kesinleşmiş bulunan önceki kararın dışına çıkılamayacak, oradaki suça konu sabit eyleme uygulanması olanağı bulunan yeni yasadaki hükümler bütünüyle tatbik olunduktan sonra yeni yasanın lehe sonuç doğurduğunun saptanması halinde, hükümlünün bu sonuçtan faydalanması için, infaza konu olabilecek nitelikte bir hüküm kurulmasıyla yetinilecektir. Bu sebeple hükümlü müdafiinin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

C) Ceza Miktarı Yönünden 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinde düzenlenen nitelikli yağma için 10 yıldan 15 yıla kadar hapis cezasının öngörüldüğü ve hüküm kurulurken temel cezanın alt sınırdan tayin edilmiş olması karşısında aynı Kanun 61 inci maddesine aykırılık teşkil edecek hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D) Şikayet Yönünden Hükümlünün eylemine uyan nitelikli yağma suçunun 5237 sayılı Kanun'a göre takibi şikayete bağlı suçlar arasında gösterilmediğinden hükümlü müdafiinin şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiş ve kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D) Zincirleme Suç Yönünden Hükümlü hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmadığından hükümlü müdafiinin zincirleme suç hükümleri uygulanarak cezada artırım yapıldığına ilişkin temyiz istemi yerinde görülmemiş ve kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

E. Haksız Tahrik Yönünden

Mağdurun hükümlüye yönelik haksız bir eylemi söz konusu olmadığından hükümlü hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

F. Takdiri İndirim Yönünden

Hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca temel cezadan 1/6 oranında indirim yapılmış olması karşısında hükümlü müdafiinin takdiri indirim uygulanmamıştır yönündeki vaki temyiz istemi yerinde görülmemiş ve kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

G. Vesaire İlişkin

1.Hükümlü hakkında nitelikli yağma suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 497, 59 ve 81 inci maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 6. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunu’nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde sair nedenlere ilişkin herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak;

Nitelikli yağma eylemini silahla işleyen hükümlünün eylemini gündüz vakti sayılan zaman diliminde kalan saat 15.00 ile 16.00 sularında gerçekleştirmiş olması karşısında hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin (a) bendi ile uygulama yapılması ile yetinilmesi gerektiği halde koşulları oluşmayan (h) bendi ile de uygulama yapılması suretiyle tespit edilen hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (G) başlıklı bölümünde açıklanan nedenle ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2021 tarihli ve 2021/231 Esas, 2021/267 Kararına yönelik hükümlü ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından "...

Mağdur ...'e yönelik olarak geceleyin silahla yağma suçunu işlediği sabit görülmekle 5237 sayılı tck'nın 149/1-a-h maddesi uyarınca suçun işleniş şekli, sanığın kastının yoğunluğu, oluşan zarar miktarı ve önceki hükümde cezanın alt sınırdan takdir olunmuş olması hususları dikkate alınarak sanığın takdiren 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına..." kısmı çıkartılarak yerine "....

Mağdur ...'e yönelik olarak silahla yağma suçunu işlediği sabit görülmekle 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a maddesi uyarınca suçun işleniş şekli, sanığın kastının yoğunluğu, oluşan zarar miktarı ve önceki hükümde cezanın alt sınırdan takdir olunmuş olması hususları dikkate alınarak sanığın takdiren 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına..." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.