Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/1450 K.2023/14277

Başsavcılığının 2016/8255 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-h, 43/2, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2....

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2019 tarihli ve 2016/293 Esas ve 2019/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; katılan ...'e karşı nitelikli yağma suçundan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-d-h, 62/1, 53/1-2-3, 58 maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, şikâyetçi ...'ye karşı nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-d-h, 35/2, 62/1, 53/1-2-3, 58 maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mükerrirliğine karar verilmiştir. 3....

Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 06.05.2019 tarihli ve 2019/1160 Esas, 2019/1527 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstekleri 1.Eksik incelemeyle karar verildiğine, 2.Tanığın görgüye dayalı bilgisi olmadığına, 3.Beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.Sanığın olay günü 22.00 sıralarında şikâyetçi ...'yü cep telefonundan arayarak para karşılığı cinsel ilişki teklif ettiği, şikâyetçinin kabul etmesi üzerine sanığın gece vakti şikâyetçinin evine gittiği, evde şikâyetçi ve katılanın bulunduğu sırada üzerinde bulunan bıçağı katılan ve şikâyetçiye doğru gösteren sanığın taraflardan para vermelerini istediği, katılan ve şikâyetçinin paralarının olmadığını söylemelerinin ardından katılan ... ...'ye ait, içinde 800,00 TL bulunan çantayı alarak evden ayrıldığı,

katılan ve şikâyetçinin ismini bilmedikleri ve daha evvelden tanımadıkları sanıktan şikâyetçi oldukları, kullandığı gsm hattı üzerinden kimlik bilgilerine ulaşıldığı, sanığın katılanları aradığı telefon numarasının sanığın amcası tanık K.Y. üzerine kayıtlı olduğu, 13.07.2016 tarihli fotoğraf teşhis tutanağı ile katılan ve şikâyetçinin, sanığı kesin olarak teşhis ettikleri, eylemin ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın '' para karşılığı cinsel ilişki amacıyla eve gittiğini ancak ben kimsenin parasını ve çantasını almadım. Ben üç kişi birden benim üzerime yüklendikleri için evden kaçtım,'' şeklindeki suçlamayı kabul etmediği savunmaları dosyasında mevcuttur.

3.Tanık K.Y.'nin ''telefonu yeğeninin kullandığını,para alacağım olan bir bayana gittim dediğini, kendisinin de nasıl bayanda alacağın olur diye sorduğunda cevap vermediğini, emniyete gidip ifade vermesini istediğinde de, emniyete gitmeyeceğini giderse polislerin bırakmayacağını belirterek telefonu kapattığını belirttiği,'' beyanı dosyasında mevcuttur. 4.Katılan ve şikâyetçinin sanığı fotoğraf teşhis tutanağı, dosyasında mevcuttur.

5.Katılan ve şikâyetçinin beyanları dosyasında mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1-Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak. Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında istikrarla vurgulandığı üzere.

"Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir.

Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir.

Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır.

Bu ispat, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır.

Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir." Ceza yargılaması sonucunda mahkûmiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak şekilde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 38/4. maddesi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/2. maddesi, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 11. maddesi) de nazara alınarak, Somut olayda;

sanığın '' para karşılığı cinsel ilişki amacıyla eve gittiğini ancak ben kimsenin parasını ve çantasını almadım.'' şeklindeki aşamalarda atılı suçlamayı ısrarla kabul etmediği eylemde, sanığın yüklenen suçu işlediğini gösterir, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden “şüpheden sanık yararlanır” evrensel ceza hukuku ilkesi uyarınca sanığın beraati yerine yazılı biçimde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR