Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/14526 K.2024/1597

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2013 tarihli ve 2013/136 Esas, 2013/261 sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi uyarınca temyize tabi olmak üzere beraat; kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2 inci maddesi, 86/3 üncü maddesinin (e) fıkrası ve 29 uncu maddesi ve 62 inci maddesi uyarınca 2700 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına temyiz yasa yolu kapalı olmak üzere karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2013 tarihli ve 2013/136 Esas, 2013/261 sayılı kararının Bandırma Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 04.12.2013 tarihli ve 2019/1564 Esas, 2021/1603 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanunun 149 ıncı maddesinin 1 inci maddesinin (a) fıkrası ve 35 inci maddelerinde belirtilen silahla yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2021/136 Esas, 2022/428 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149/1 inci maddesinin (a) fıkrası, 35/2 inci maddesi, 61/1 inci maddesi ve 53/1,2,3 üncü maddesi fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği; Sanığın yağma suçunu işlediğine dair dosyada somut delil bulunmadığına, Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü, sanık ...'ın Mağdur ...'dan para istediği, sanığın "Bana para vermezsen seni vururum" dediği, mağdurun parayı vermek istemediği, akabinde de sanığın mağduru bıçakla bacağından kasten yaraladığı olayda sanığın eyleminin silahla yağma suçunu oluşturduğunun kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın aşamalardaki inkara yönelik çelişkili savunmaları, mağdurun oluşa uygun ve birbiriyle uyumlu beyanları ile basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde bıçakla yaralandığına ilişkin İlçe Devlet Hastanesinin 06.03.2013 tarihli sağlık raporu, tanıklar ... ve ...'ın beyanları ile birlikte eylemler bir bütün olarak değerlendirildiğinde,

Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulmasına karar verilerek ilamın gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2021/136 Esas, 2022/428 Karar sayılı kararında, mağdur beyanı, sanık savunmaları, tanık beyanları ve Hukukî Süreç başlığı altında 2 numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2021/136 Esas, 2022/428 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,