Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/15129 K.2024/7916

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan ilamın ceza miktarı 4 yıl 7 ay hapis olduğu halde, hüküm fıkrasına 2 yıl 6 ay hapis olarak yazılması infaz aşamasında giderilebilecek bir eksiklik olarak görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...'nın kardeşi olan tanık ...'nın sanıkların işlettiği araç kiralama firmasından araç kiraladığı ve aracın tesliminden sonra sanıkların araçta şanzıman arızasından kaynaklı 3.000.00 TL masrafı olduğunu tanık Burak'a bildirdikleri ancak Burak'ın ödememesi üzerine ablası olan mağdur ...'a sorduklarında faturasını sunması halinde zararı karşılayacağını beyan etmesi ve bu aşamaya kadar sanıkların mağdura yönelik herhangi bir cebir ve tehdit eylemlerinde bulunmadıkları anlaşıldığından,

katılan ...'ın eyleminin borcun temliki anlamına geldiği bu sebeple sanıkların borcu üstlenen katılana yöneldiği ve katılanın da borcun giderilmesi amacıyla sanık ...'e 500,00 TL ödeme yapması akabinde sanıkların katılan ile tanık Burak'ın oturdukları aynı eve giderek kalan borcu da istedikleri anlaşıldığından sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrası gereği aynı kanunun 106/2-c maddesi kapsamında cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde ceza tayini yapılarak sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanıklar müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/1102 Esas, 2021/3150 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğu BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY

Sanıkların katılanın kardeşine araç kiralaması yaptıkları, sonrasında katılanın kardeşi tarafından aracın teslim sonrasında araç da hasar olduğunu belirterek 3.000,00 TL talep ettikleri, katılan tarafından fatura sunulduğu takdirde ödeme yaparız dediği ancak sanıkların fatura sunmadıkları, katılanın iyi niyetli 500,00 TL ödeme yapmasının borcun üstlenmesi anlamına gelmeyeceği çünkü, araç kiralayanın kardeşi olması nedeniyle katılanın kardeşine yardım etmek istediği,

borçlar hukuku anlamında bunun borcun üstlenilmesi anlamına gelmeyeceği, sonrasında sanıkların katılanı kardeşine zarar veririz tehdidinde bulunmalarının TCK 150/1 mahiyetinde hukuki alacak olmayacağı, borcun katılana ait olmayıp kardeşine ait olduğu, katılanın ailevi nedenlerle ödemeyi fatura ile yaparız demesinin de borcun üstlenmesi olamayacağından eylemin yağma suçunu oluşturduğu, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi kararlarının yerinde olduğundan kararın onanması düşüncesinde olmakla çoğunluğun bozma kararına muhalifim.