Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/15318 K.2024/1552

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Her ne kadar tebliğnamede kasten yaralama ve hakaret suçlarına da yer verilmiş ise de; o yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan düşme hükümlerine yönelen herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından anılan suçlar kapsam dışı bırakılarak yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/376 Esas, 2016/72 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

1. Sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı Kanun'un 106/1-2.cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturmayıp aynı kanunun 106/1-1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturması nedeniyle şikâyete tabi suçlardan olmayıp, sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine düşme kararı verilmesinin hatalı olduğuna, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Şikâyetçinin sanığın eşi olan ...'ün akrabası olduğu ve aynı zamanda bir internet alışveriş sitesinde çalıştığı, bu siteye sanığın eşi ...'ü de üye olması konusunda ikna ettiği ayrıca bu siteden alışveriş yapmasını, daha sonra yaptığı alışveriş parasını kendisine ödeyeceğini sözlü olarak taahhüt ettiği, sanığın eşinin bu ikna sonucu 5.400,00 TL civarında internet alışveriş sitesinde harcama yaptığı, şikâyetçinin kendisine vermiş olduğu sözlü güvenceye rağmen daha sonra parasını alamadığı,

sanığın olay günü almış oldukları eşyaları geri vermek kaydıyla şikâyetçiden 5.400,00 TL parayı talep ettiği, şikâyetçiden aldığı olumsuz yanıt üzerine şikâyetçiye hitaben "sen görürsün, bu parayı senden nasıl çıkaracağım, babanın yanına gidip konuşacağım" dediği, akabinde "seni döveceğim, bu parayı senden alacağım" şeklinde tehdit içerikli sözlerini sürdürdüğü,

eylemini alacağın tahsili amacıyla yapmış olduğu kanaat ve sonucuna varıldığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı Kanun'un 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilerek şikâyetçinin sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiği gerekçesiyle, sanık hakkında düşme kararı verilmiştir.

2. Sanığın yargılama konusu eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesi delaletiyle 106/1-1. cümlesinde düzenlenen hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçunu oluşturduğu ve eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. Zamanaşımını kesen son işlem sanığın sorgu tarihi olan 11.01.2016 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/376 Esas, 2016/72 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,