Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/15331 K.2024/10189

Sanıklar müdafilerinin temyiz taleplerinin, sanıklar ... ve ...'ın mağdur ...'ya yönelik eylemleri sebebiyle haklarında nitelikli yağma suçundan ilk derece mahkemesi tarafından ayrı ayrı hükmedilen 3 yıl 20 gün hapis cezasına yönelik Bölge adli Mahkemesinin "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararına ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı hükmedilen 4 yıl 2 gün hapis cezasına yönelik Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sonuç cezanın 4 yıl 2 ay olarak değiştirilmesi suretiyle "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi" kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüge giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi uyarınca, Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilen Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümünün ortak hükümler kısmının 7 nci maddesinin ikinci fıkrası "Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri ile yalnızca sanık lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi istemine yönelik temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz" hükmüne havidir.

Temyiz incelemesine konu eylem için mahkeme kararındaki kanunî nitelendirmeye ve uygulanan Kanun maddelerine göre; sanıklar hakkında "nitelikli yağma" suçundan ilk derece mahkemesince ayrı ayrı hükmedilen 3 yıl 20 gün hapis cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların "Hükmolunan cezanın miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2. maddesi uyarınca temyiz edilemez" olduğu anlaşıldığından,

sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109 uncu maddesi uyarınca kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kararlar hakkındaki temyiz başvurularının incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin, Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait oduğu anlaşılmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,