Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/1859 K.2023/208

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2010 tarihli ve 2010/52319 soruşturma numaralı iddianamesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci ve 53 üncü maddeleri ile kamu davası açılmıştır.

2. ... 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2012 tarihli ve 2010/934 Esas, 2012/125 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek 5 yıl denetim süresi belirlendiği,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz edilmeden 02.04.2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 09.05.2013 tarihinde işlediği nitelikli hırsızlık suçu nedeniyle ... 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2013 tarihli 2013/282 Esas, 2013/606 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiğinin ihbar edilmesi üzerine ...

36. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2016/69 Esas, 2016/226 Karar sayılı kararı ile hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

3. ... 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2016/69 Esas, 2016/226 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/7081 Esas, 2021/4482 Karar sayılı ilamı ile;

"Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın eylemini müştekinin iş yerinde gerçekleştirmesi karşısında, suç tarihi itibariyle yürürlükte olan TCK'nın 142/1-b maddesi yerine TCK'nın 141/1 inci maddesi uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi, 2-Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle tayin edilen cezalardan 5237 sayılı TCK'nın 145 inci maddesi gereğince ceza verilmekten vazgeçilemeyecek ise de belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi .. ceza süresi bakımından CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine ... 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2021 tarihli, 2021/228 Esas, 2021/620 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 145 inci maddesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; 1. Suç işleme kastının olmadığı ve olayın hatadan kaynaklandığına, 2. Olaydan hemen sonra zararı giderdiğini iyiniyetinin, mağduriyetinin mahkemenin kanaatinde değerlendirilip lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine, 3. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince üstünlük tanınan ve gerekçeye esas alınan mağdurun kovuşturma aşamasındaki ifadesine göre; "suç tarihinde saat 18:40 sıralarında iş yerine gelerek şarj aleti satın almak istediğini söyleyen sanığın fiyatı 5,00 TL olan cihaz karşılığında 100,00 TL ödemesi üzerine para üstü olarak sanığa 95,00 TL vermiş sanık bu kez de cebinde bozuk parası olduğunu söyleyerek mağdurdan 100,00 TL parasını geri almış ve 95,00 TL para üstünü de tezgaha bırakmıştır.

Bu sırada mağdurun iş yerine gelen başka bir müşteriyle ilgilenmesi üzerine sanık tezgahta bulunan 95,00 TL parayı da alarak iş yerinden ayrılmıştır. Diğer müşteriyle ilgilendikten sonra kasaya baktığında 100,00 TL parayı göremeyen mağdur dışarı çıkarak sanığı çevrede aramış ve yaklaşık 45 dakika sonra internet kafeden çıkarken görerek iş yerine çağırmıştır.

Mağdur durumu anlatarak parasını geri istemesi üzerine sanık önce suçu inkar etmiş, mağdurun durumu polise bildirmesi sonrası iş yerinin önüne gelen polis ekibini gören sanığın çaldığı 100,00 TL parayı masanın üzerine attığı" anlaşılmıştır.

2. Sanığın ise savunmalarında, "olayın tamamen yanlış bir anlaşılmadan kaynaklandığını kasten ve bilerek müştekinin parasını çalmaya veya onu dolandırmaya yönelik olmadığını" beyan etmiştir.

3. Kolluk tarafından düzenlenen 19.11.2010 tarihli CD izleme tutanağında; "sanığın olay günü turkcell bayisine geldiği, şarj aleti aldığı iş yeri sahibiyle para alış verişi olduğu, 100,00 TL parayı iş yeri sahibine önce verip sonra geri aldığı elinde bulunan cüzdanın altında sakladığı daha sonra iş yerine iki erkek şahsın gelmesiyle birlikte şarj aletini alarak ayrıldığı" belirtilmiştir.

4. Sanığın güncel adli sicil kayıt örneği Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suçu İşlemediğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Dosya kapsamındaki sanığın tevil yollu ikrarı, mağdurun aşamalardaki kararlı ve istikrarlı anlatımları ile iş yeri güvenlik kamera kaydına ilişkin düzenlenen kolluk tutanağı, mağdurun olaydan kırkbeş dakika sonra bulup iş yerine gelmesini sağladığı sanığa durumu anlattığı ancak sanığın suçu inkar ettiği, akabinde mağdurun polisi araması sonrası olay yerine polisin geldiğini gören sanığın suçtan kurtulmak amacıyla 100,00 TL parayı masanın üzerine koyduğu değerlendirildiğinde rızai iadeden de sözedilemeyeceği dikkate alındığında, sanığın üzerine atılı suçu sabit görüldüğünden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde C paragrafının (1) ve (2) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle ... 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2021 tarihli ve 2021/228 Esas, 2021/620 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5320 sayılı Kanun'un 8/1 inci maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.