KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2022/2090 E., 2022/10729 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli hırsızlık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmün gerekçesinde zararın kovuşturma aşamasında karşılandığı belirtilerek sanığa verilen cezadan 1/2 oranında indirim yapıldığı halde, hüküm fıkrasında TCK’nın 168/2. maddesinin yerine sehven aynı Kanunun 168/1. maddesinin gösterilmesi, yapılan uygulamaya göre mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına dayanak yapılan Sincan 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.04.2009 tarih ve 2008/704-2009/254 E.-K. sayılı ilamının suç tarihi olan 14.09.2011 tarihinden sonra 10.06.2013 tarihinde kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2022/2090, K. 2022/10729, 5 Temmuz 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama