Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/2198 K.2022/5556

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1-Sanığın temyiz itirazının incelemesinde; 5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenleme de gözetilerek, sanık ...’ın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında; temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 2-Sanık müdafiinin temyiz itirazının incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız bozulmasını istediği temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanunun 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafii, temyiz dilekçesinde özetle;

kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, müşteki beyanları dışında hiç bir delilin bulunmadığını, suçun unsurları ve nitelikli hallerinin gerçekleşmediğini, sanık hakkında TCK’nın 34. maddesinin uygulanması gerektiğini belirtmiş, anılan temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, suç tarihinde, müştekilerin ortak kullnımlarındaki eve, gece sayılan zaman diliminde kimliği tespit edilemeyen şahıslarla birlikte ellerinde bıçaklar olduğu halde ve yüzlerini gizlemek suretiyle gelerek dört ayrı müştekiye ait cep telefonlarını yağmalayan sanık hakkında dört kez 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a, b, c, d, h, 62, maddelerinden kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.