Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/2289 K.2022/7741

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 102/3, 104/2. maddeleriyle, 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1 -b, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı TCK’nın 7/2, 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddeleri ışığında, 5237 sayılı TCK hükümlerinin zamanaşımı bakımından sanığın lehine olduğu.

5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık genel dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 23.01.2013 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 26.03.2017 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak ilk mahkumiyet tarihi olan 13.02.2006 tarihinden, temyize konu son hükmün verildiği 219.01.2021 tarihine kadar geçtiği anlaşılmakla,

sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,