Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/2329 K.2023/9194

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2003 tarihli, 2003/85 Esas, 2003/278 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 497/2, 55/3, 59/2. maddeleri uyarınca 11 yıl 2 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2003 tarihli, 2003/85 Esas, 2003/278 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı ile hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.03.2004 2003/14341 Esas, 2004/2978 Karar sayılı ile düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiştir.

3. Suç tarihinden sonra 01 Haziran 2005 tarihinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) yürürlüğe girmesi üzerine dosya üzerinden yapılan uyarlama yargılaması neticesinde adı geçen Mahkemenin 03.06.2005 tarihli ve 2003/85 Esas, 2003/278 Karar sayılı ek kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-h, 150/2, 31/3, 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

4. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2005 tarihli ve 2003/85 Esas, 2003/278 Karar sayılı ek kararının hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine,Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15.10.2015 tarihli ve 2013/24122 Esas, 2015/44102 Karar sayılı kararı ile;

"...5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün maddelerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 ve 765 sayılı Yasalara göre yağma suçunu oluşturan eylemler nedeniyle verilecek temel cezaların ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ile bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden dosya üzerinde hüküm kurulması,

..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/352 Esas, 2016/30 Karar sayılı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-h, 31/3, 62 nci maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

6. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/352 Esas, 2016/30 Karar sayılı kararının hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine,Yargıtay 6. Ceza Daresinin 24.09.2020 tarihli ve 2018/3669 Esas, 2020/3015 Karar sayılı kararı ile;

"...Yağma eyleminin silahla, birden fazla kişi tarafından birlikte ve gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerekirken, yetersiz ve somut duruma uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde alt sınırdan ceza uygulaması yapılması, ayrıca TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan sanık hakkında, aynı maddenin birinci fıkrasında öngörülen hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

,..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/402 Esas, 2021/268 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-h, 31/3, 62 nci maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü Müdafiinin Temyiz Sebepleri; 1. Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, 2. Hükümlü hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, 3. 5237 sayılı Kanun'un 168.maddenin uygulanması gerektiğine, 4. Vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Olay günü saat 20.00 sıralarında hükümlünün, temyiz dışı arkadaşları ..., ... ve ... ile birlikte gezerken katılan ... ile sokakta karşılaştıkları ve katılanı yanlarına çağırdıkları, katılanın gelmek istemediğini belirtmesi üzerine tekme ve tokatla darp ettikleri, ... ve ...'ın katılanı kolundan tutarak sokak içerisinde bulunan boş bir otoparka götürdükleri ve burada ...'in katılanı kolundan bıçak ile yaraladığı, hükümlü ...'ın ise katılanın üzerinde bulunan 1.500,00 TL (1.500.000 eski TL) parasını aldıklarının anlaşılması karşısında, hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri yönünden kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/402 Esas, 2021/268 Karar sayılı kararı sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine