Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/2553 K.2023/8810

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2009 tarihli iddianamesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1.c-son, 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2009 tarihli ve 2009/183 Esas, 2009/498 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun 86/2, 52 nci maddeleri gereğince 6.000,00 TL'sı adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2009 tarihli ve 2009/183 Esas, 2009/498 Karar sayılı hükmün sanıklar ve müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.02.2018 tarihli ve 2015/1144 Esas, 2018/1385 Karar sayılı ilamı ile,

".. Oluş ve dosya kapsamına göre; sanıkların aynı koğuşta kalan diğer hükümlüler üzerinde baskı kurmak suretiyle, diğer mahkumlar adlarına kantin alışverişi yaptıkları, bazı eşyalarını aldıkları yönünde şikayetlerin bulunduğu ayrıca katılanın, sanıkların eşofmanını almalarına karşı koyması nedeniyle dövüldüğünün, katılan ile tanıkların aşamalardaki değişmeyen beyanlarından anlaşılması karşısında; yağma suçunun sübut bulduğu gözetilmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi.. 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca.. kazanılmış hakkının korunmasına"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine ... Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2020 tarihli ve 2018/156 Esas, 2020/176 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-c-d, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince ayrı ayrı 10'ar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, 1412 Sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'un 326/son maddesi düzenlemesi dikkate alınarak sanıklar hakkındaki hapis cezalarının ayrı ayrı 6.000,00 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmiştir.

5. ... Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2020 tarihli ve 2018/156 Esas, 2020/176 Karar sayılı hükmünün sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.06.2021 tarihli ve 2020/9773 Esas, 2021/10952 Karar sayılı ilamı ile,

"..Hüküm tarihinde sanık ...’ın ... 3 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda, sanık ...’in ise Espiye Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçlardan hükümlü oldukları anlaşılmakla, sanıkların duruşmadan bağışık tutulma talepleri bulunmadığı halde 03.07.2020 tarihli karar oturumunda hazır bulundurulmayarak yokluklarında hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196 ncı maddesine aykırı davranılması, böylece savunma haklarının kısıtlanması.. 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına" Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine, ... Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli ve 2021/351 Esas, 2021/533 Karar sayılı kararı ile "Hukuki Süreç" balıklı paragrafın (4) nolu bendinde belirtilen hüküm aynen kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanıklar Müdafilerinin Temyiz Sebepleri

1. Sanık ... müdafiinin; yağma suçunun unsurları oluşmadığına, sadece müşteki ve çelişkili tanık beyanları esas alınarak kesin ve açık bir ispata dayanmadan hüküm kurulamayacağına,

2. Sanık ... müdafiinin; yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, başka bir nedenden dolayı çıkan kavgadan dolayı aralarındaki husumet nedeniyle ithamda bulunulduğuna, yağma kastı ile hareket ettiğine dair mevcut bir delil bulunmadan, kesin ve açık bir ispata dayanmadan hüküm kurulamayacağına,

3. Sanık ... müdafiinin; kast unsurunun bulunmadığına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi ve lehe hükümlerin uygulanmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 86 maddesine göre ceza verilmesi gerekirken 86/2 nci maddesinin uygulandığına,

B. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların katılan ile Ümraniye Cezaevi İnfaz Kurumunda aynı koğuşta kaldıkları, koğuş sorumlusu olan sanık ...'ın diğer sanıklarla birlikte hareket ederek aynı koğuşta kalan diğer hükümlüler üzerinde baskı kurmak suretiyle, diğer mahkumlar adlarına kantin alışverişi yaptıkları, bazı eşyalarını aldıkları, suç tarihinde de sanık ...'ın katılana "eşofmanını bana hediye ettin" diyerek aldığı, katılanın karşı koyması üzerine sanıkların katılanı darp ettikleri anlaşılmıştır.

2. Katılanın ifadelerinde istikrarlı ve kararlı (1) nolu bentte belirtilen olayın oluş şekline uygun beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Katılan hakkında cezaevi tabipliği tarafından düzenlenen 27.02.2009 tarihli muayene raporu ile sözkonusu muayene raporu dayanak alınarak düzenlenen 10.04.2009 tarihli adli tıp kurumu raporu dava dosyasında mevcuttur.

4. Tanıklar V.T. ve M.B. aşamalardaki ifadelerinde, katılanın sanıklar tarafından darp edilerek eşofmanının alındığını, tanıklar H.B., E.Y. ...E.'nin de ifadelerinde sanıkların diğer hükümlüler üzerinde baskı kurduklarını ve katılanı dövdüklerini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

5. Sanıklar suçlamayı kabul etmemişlerdir.

6. İnfaz kurumu görevlileri tarafından düzenlenen 27.02.2009 tarihli tutanakta hükümlüler ..., ... ve ...’in koğuşta bulunan diğer hükümlülere baskı yaptıkları ve hükümlü ...’ı dövdükleri, karşı çıkanları tehdit ettikleri, huzurunu bozdukları tedbiren müşahede odasına alındıkları belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... İle Katılan Arasında Husumet Nedeniyle Suç İsnadı Yapıldığına, Çelişkili Tanık Beyanlarıyla Hüküm Kurulduğunu, Suçun Unsurlarının Oluşmadığına, Mahkûmiyeti Gerektirir Yeterli Delil Bulunmadığına İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Katılanın aşamalarda istikrarlı ve kararlı anlatımları, tanıkların beyanları, katılan hakkında düzenlenen adli raporlar ve ceza infaz kurumu görevlileri tarafından düzenlenen tutanak, sanık ... ile katılan arasında husumet olduğuna ilişkin dosyaya yansıyan herhangi bir beyanın bulunmadığı, Hukuki Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafında yer verilen Yargıtay bozma ilâmı ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre sanıkların eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümlerde temyiz sebepleri yönünden, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Müdafiinin Lehe Hükümlerin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı, sanıklar hakkında hükmedilen ceza miktarları dikkate alındığında, diğer lehe hükümlerin (5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca, sanıkların suç tarihindeki yaşları da gözetilerek erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması) uygulanmasında, ceza miktarları itibarıyla kanunî engel bulunduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Vesaire ilişkin, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, bozmaya uyulduğu, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin14.12.2021 tarihli ve 2021/351 Esas, 2021/533 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,