KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2022/2591 E., 2022/8165 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mayıs 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Silahla tehdit, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret
- Hükümler
- Esastan red
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında silahla tehdit ve görevi yaptırmamak için direnme suçları yönünden kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktarı ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
2-Sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçu yönünden kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin mahkumiyete yeterli somut delil olmadığına, gerekçeli kararın dayanaktan yoksun olduğuna, suçun oluşmadığına,yetersiz gerekçe ile takdiri indirim uygulanmadığına,
sanığın temyiz dilekçesinin suçu gerçekleştirmediğine ve cezalandırılmasına yeterli somut delil olmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2022/2591, K. 2022/8165, 31 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama