Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/3015 K.2022/16323

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların aksi ispat edilemeyen savunmaları ve mağdurun beyanlarına göre suça sürüklenen çocukların duvar demirlerini çalmaya çalıştıkları sırada bekçinin hırsızlık eylemine engel olduğu bu nedenle demirleri alamadıkları şeklindeki eylemlerinin TCK 142/1-b, 35. maddelerinde düzenlenen nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu, olay yerinde müdahale eden bekçiyi darp etmelerinin eylemi yağmaya dönüştürmeyeceği bu nedenle bekçiye karşı eylemlerinin TCK 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturacağı kabul edilmekle yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35, 86/2, 31/3. maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, ilk mahkumiyet karar tarihi olan 04/10/2013 ile ikinci mahkumiyet karar tarihi olan 29/03/2019 tarihleri arasında geçmiş bulunması ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen başka bir neden bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,