Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/3121 K.2023/15356

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Büyükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2015 tarihli 2013/419 Esas, 2015/316 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 141/1, 35/2, 62/1, 50/1 ve 52 nci maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Büyükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2015 tarihli 2013/419 Esas, 2015/316 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/7955 Esas, 2019/362 Karar sayılı kararı ile;

"Katılan ...'ün yetkilisi olduğu ... City isimli sitenin giriş katında bulunan kapalı otoparkta açıkta bulunan elektrik kablolarını kesmeye çalışan katılan sanık ...'nin, sitede bekçilik yapan sanık ... tarafından fark edildiği, elektrikçi olduğunu söyleyen Mesut'un bu beyanından şüphelendiği,

ardından temyiz dışı katılan sanık ...'nin de olay yerine gelmesi üzerine sanığa müdahale ettikleri, bunun üzerine sanık Heybet'in katılan sanık ...'u karnından, diğer katılan sanık ...'yi de elinden bıçakla yaraladığının anlaşılması karşısında, katılan sanığın eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devam edilerek yazılı biçimde karar verilmesi"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.... 6.Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2022 tarihli ve 2019/204 Esas, 2022/64 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 149/1-a-c, 35/2, 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi 1.Somut delil olmadan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine, 2.Yağma suçunun maddi unsurlarının oluşmadığına, Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın yetkilisi olduğu sitenin giriş katında bulunan kapalı otoparkta açıkta bulunan elektrik kablolarını kesmeye çalışan sanık ... ve kararı temyiz etmeyen Faruk'un katılan Heybet tarafından fark edildikleri, katılan Heybet'in ne yaptıklarını sorması üzerine elektrikçi olduklarını söyledikleri, katılanın elektrikçiyi tanıması sebebiyle durumdan şüphelendiği, bunun üzerine sanığın katılan Heybet'e bıçak çektiği anlaşılmıştır.

2.Olay yeri inceleme raporu dosya arasındadır.

3.Sanık aşamalarda atılı suçu inkar ederek olay yerinde bağrışma duyduğı için gittiğini ve yaralandığını iddia etmiştir.

4.Suça konu aletler ve kablolar, kablo kesme makası ile birlikte sanıkların geldiği araç içerisinde bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Suçun İşlendiğine İlişkin Delil Olmadığına Dair Temyiz Sebebi Yönünden; Katılan Heybet beyanları, olay yerinde kablo yüklü olarak bulunan araç, hakkındaki karar kesinleşen Faruk Sade beyanları karşısında atılı suçun işlendiği anlaşılmakla ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yağma Suçunun Unsurları İtibariyle Oluşmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden; Sanıkların katılan Heybet'e bıçak çektikleri, katılan beyanları, olay yerinde bulunan araç ve içerisindeki kablolar, adli raporlar ile anlaşılmakla, yağma suçunun cebir unsurunun gerçekleşmesi karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Yağma suçunu birden fazla kişiyle birlikte silahla işlediği anlaşılan sanık hakkında; 5237 sayılı Yasanın 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (c) bendi ile de uygulama yapılması ve birden fazla halinde bulunduğu gözetilerek aynı Yasanın 61 inci maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4.1412 sayılı Ceza Muhakameleri Usul Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 1.500,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç ceza olarak 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (4) numaralı bentte açıklanan nedenle ... 6.Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2022 tarihli, 2019/204 Esas, 2022/64 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafta kazanılmış hak uygulamasının yazıldığı bölüm çıkartılarak yerine; “5271 Sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 1.500,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,