Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/3213 K.2023/13152

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; sanık ... ... yönünden 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereğince; sanık ... yönünden ise hükmolunan cezanın tür ve süresine göre 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi uyarınca duruşmalı inceleme istemi yerinde görülmeyerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Şikâyetçi ...'in 04.09.2014 tarihli savcılık nezdinde alınan beyanında, olaydan sonra suça konu cep telefonunun sanık ...'in babası tarafından kendisine iade edildiğini beyan etmesi karşısında, şikâyetçi ...'e soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat edip etmedikleri açıkça sorularak, ... göstermesi durumunda sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/3-4 üncü maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Yağma suçunun konusunun araba, cep telefonu ve 1.300,00 TL para olması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi uyarınca suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3. Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/759 Esas 2014/52 Karar sayılı ilâmındaki mahkûmiyetinin 5607 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin 18 inci fıkrasında düzenlenen suça ilişkin olduğu, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkında Kanunun 62. maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanunun 5. maddesinde etkin pişmanlık hükümlerinin düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış hakların korunmasına,