KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2022/3833 E., 2024/576 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/904 E., 2022/832 K.
- Suç
- Nitelikli yağmaya teşebbüs
- Hükümler
- İstinaf başvurularının esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
412 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğu, dosyada sanık ...'ın cezalandırılmasına yeterli somut delil bulunmadığı,
şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, aksi takdirde Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesi ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğu, suçun unsurlarının oluşmadığı, Türk Ceza Kanunu'nun 29, 62 ve 150. maddeleri hükümlerinin uygulanması gerektiği, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğü, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğu, dosyada sanık ...'in cezalandırılmasına yeterli somut delil bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek,
anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Sanık ...'nın tekerrüre esas alınan Karabük Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/233 Esas, 2008/248 Karar sayılı ilâmına konu 5237 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun, 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla; anılan ilâma ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde eleştiri dışında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2022/3833, K. 2024/576, 16 Ocak 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama