KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2022/384 E., 2022/3302 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Nitelikli yağma
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, esastan reddine
- Temyiz edenler
- Sanıklar ve müdafiileri
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ve müdafiinin temyiz isteminin müşteki beyanlarının çelişkili olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine, yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına;
sanık ... ve müdafiinin temyiz isteminin ise sanığın eyleme iştirak etmediğine, bu hususun katılan beyanları ile sabit olduğuna, duruşmada tartışılmayan hususların hükme esas alındığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde katılanın iş yerine gelen sanıkların yanlarında bulunan uyuşturucu maddenin eksildiğinden bahisle katılanı oklava ve yumrukla darp ederek katılanın cep telefonunu ve parasını yağma yoluyla aldıkları anlaşılmakla sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2022/384, K. 2022/3302, 14 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama