Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/3892 K.2023/9446

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 5271 sayılı Yasanın 291. maddesinde yapılan değişiklikler “bu Kanun’un (7035) yürürlüğe girdiği tarihte ve sonrasında verilen kararlar hakkında uygulanır” denilmek suretiyle doğrudan ya da istinaf sonrası ayrımı yapmaksızın bütün kararların yeni temyiz süresine, yani onbeş (15) günlük temyiz süresinin tabi olduğu açıkca vurgulanması karşısında sanık müdafiinin yüzüne karşı 12.02.2019 tarihinde verilen hüküm, tefhim tarihinden itibaren yasal 15 günlük yasal süre içerisinde 23.02.2022 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz talebi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2014 tarihli ve 2013/74516 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 22. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.03.2014 tarihli ve 2014/362 Esas, 2014/341 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilerek dosya görevli ve yetkili ... Ağır Ceza Mahkmesine gönderilmiştir.

3. ... 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2014 tarihli ve 2014/5 Esas, 2014/2 Karar sayılı kararı ile karşı görevsizlik kararı verilerek, olumsuz görev uyuşmazlığı nedeniyle görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtay 5.Ceza Dairesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Yargıtay 5.Ceza Dairesi'nin 22.12.2014 tarihli ve 2014/11436 Esas, 2014/12976 Karar sayılı kararı ile yerinde görülmeyen ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2014 gün ve 2014/5 Esas, 2014/2 Karar sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

5. ... 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2015/18 Esas, 2015/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanunun 150 nci maddesinin birinci fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 62 nci, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. ... 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2015/18 Esas, 2015/339 Karar sayılı kararı sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 24.05.2018 tarih, 2017/11767 Esas, 2018/10455 Karar sayılı kararı ile;

"02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması"

Nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

7. ... 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2019 tarihli ve 2018/369 Esas, 2019/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 Sayılı Kanunun 150 nci maddesinin birinci fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 62 inci, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

8. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2019 tarih, 2019/32843 sayılı tebliğnamesi ile mahkemece kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, 5271 sayılı Kanun'un 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi uyarınca 2.725,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 5.450,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi yasaya aykırı ise de, bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, hükmün vekalet ücretine ilişkin kısmının "2019 yılı Avukatlık Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca 2.725,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" biçiminde düzeltilerek onanmasına karar verilmesi yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Telefon mesajlarının delil niteliği taşımadığına 2.Müştekinin soyut beyanı dışında delil bulunmadığına

B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

1.Sanığın eyleminin nitelikli yağma suçunu oluşturması karşısında suçun vasfında hataya düşüldüğüne 2.Eksik inceleme ile karar verilmesine

C.Vesaire İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Tebliğnamedeki görüş yönünden

Mahkemece kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, CMK'nın 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 5.450,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesinde hukuka aykırılık görülmediğinde Tebliğnamedeki düzeltilerek onama yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Temyiz sebepleri yönünden

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümden sonra 16.03.2021 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas; 2021/4 Karar sayılı kararı ile, 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan “...hükme bağlanmış...’’ ibaresinin aynı bentte yer alan “… basit yargılama usûlü …” yönünden Anayasaya aykırı görülerek iptaline karar verilmiş olması karşısında, 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle başlığı ile birlikte yeniden düzenlemeye konu edilen 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle yazılı şekilde uygulama yapılması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle ... 10.Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2019 tarihli ve 2018/369 Esas, 2019/36 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,