Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/3901 K.2024/4140

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.06.2014 tarihli ve 2012/10179 Soruşturma No.'lu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)149/1-c, d, e 53, 54; 109/2, 109/3-b, f, 53. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2019 tarihli ve 2014/359 Esas, 2019/354 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla nitelikli yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 150/1 maddesi delaleti ile 86/2, 86/3-e, 53. maddeleri uyarınca 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109/2,109/3-b, f, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Sanık müdafiinin istinaf talebinde bulunması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.01.2020 tarihli ve 2019/3450 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile; özetle, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine; kasten yaralama suçundan Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2019 tarihli ve 2014/359 Esas, 2019/354 Karar sayılı kararının sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden kaldırılmasına ve sanık hakkında nitelikli yağma suçundan TCK’nun 149/1-a-c-d, 62. maddeleri uyarınca

10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, bu eylem nedeniyle ilk derece mahkemesince kurulan hükmün sanık müdafii tarafından sanık lehine istinaf edilmesi nedeniyle, sanığın önceki hükümden kaynaklanan kazanılmış hakkı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 283/1 maddesi uyarınca sonuç olarak 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan 10 yıl hapis cezasının, önceki hükümden kaynaklanan kazanılmış hakkı nedeniyle 18 ay hapis cezasına indirilmesi nedeniyle, hatalı uygulamadan sanığın ikinci kez yararlanmaması için 5237 sayılı Kanun'un 51 maddesinde yazılı erteleme hükümleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231 maddesinde yazılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Olayda ilgisi bulunmadığı halde müşteki beyanları doğrultusunda karar verildiğine, 3. Müştekinin 6. ve 7.celselerde sanık ...'un olayda ilgisinin olmadığını beyan etmesine rağmen hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, 4. Beraat etmesi gerektiğine İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Mağdur ...'nın evrağı tefrik edilen sanık ...'nun ... isimli internet kafesinde takıldığı ve ...'ndan 100,00 TL borç para aldığı fakat ödeyemediği, bunun üzerine 16.04.2012 günü sanıklar ..., ... ve ...'in iki akrabasının, ...'in mağdurdan olan alacağını tahsil amacıyla mağduru zorla boş bir eve götürdükleri, burada mağduru sopalarla hep birlikte darp ettikleri, mağdurun ellerini ve ayaklarını kendir ipiyle bağladıkları, Bülent'in mağdurun saçını makine ile kestiği, sonra mağduru yakınlardaki bir berbere götürerek saçını ustura ile kazıttıkları, 14 yaşındaki mağdurun çok korktuğu ve korkudan sesini dahi çıkartamadığı,

mağdur ve sanıklar berberdeyken suça sürüklenen çocuğun da berbere bir arkadaşı ile geldiği ve mağduru tekrar aynı eve götürdükleri, burada tekrar suça sürüklenen çocuk ile yanındaki şahsın mağduru yumruklarıyla darp ettikleri, sonra eve sanıklar ... ve Bülent'in gelerek mağduru serbest bıraktıları, mağdurun alınan doktor raporuna göre olay nedeniyle "basit tıbbi müdahale ile giderilir, hayati tehlikesi yoktur" şeklinde yaralandığı,

sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun bu şekilde iştirak halinde alacağın tahsili amacıyla basit yaralama ve birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçlarını işledikleri maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Sanığın aşamalarda alınan savunmasında suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

3. Mukayeseye elverişli 2 adet parmak izinin sanık ...'un parmak iziyle uyuşmadığına dair 24.03.2015 tarihli ve 2015/0154 numaralı ekspertiz raporu dosya içinde mevcuttur.

4. Mağdurun alınan doktor raporuna göre olay nedeniyle "basit tıbbi müdahale ile giderilir, hayati tehlikesi yoktur" şeklinde yaralandığı tespit edilmiştir.

5. Olay günü düzenlenen ev araması ve el koyma tutanağına göre suçun işlendiği evde mağdurun anlatımı doğrultusunda ip, saç ,kıl, kan lekesi içeren gazlı bez gibi birtakım materyallar ele geçirilerek el konulmuştur.

6. Dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları, 17.04.2014 tarihli araştırma tutanakları, iletişim tespit tutanağı dosya içinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.01.2020 tarihli ve 2019/3450 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararında özetle;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine; kasten yaralama suçundan Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2019 tarihli ve 2014/359 Esas, 2019/354 Karar sayılı kararının sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden kaldırılmasına ve sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-d, 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

bu eylem nedeniyle ilk derece mahkemesince kurulan hükmün sanık müdafii tarafından sanık lehine istinaf edilmesi nedeniyle, sanığın önceki hükümden kaynaklanan kazanılmış hakkı gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 283/1 maddesi uyarınca sonuç olarak 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

sanık hakkında hükmolunan 10 yıl hapis cezasının, önceki hükümden kaynaklanan kazanılmış hakkı nedeniyle 18 ay hapis cezasına indirilmesi nedeniyle, hatalı uygulamadan sanığın ikinci kez yararlanmaması için 5237 sayılı Kanun'un 51 maddesinde yazılı erteleme hükümleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231 maddesinde yazılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Anayasanın 141/3, 5271 sayılı Kanun'un 34, 230 ve 223. maddelerine göre mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, sanığın hangi eyleminin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu eylemin hukuki nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 34, 230. maddelerine aykırı şekilde istinaf mahkemesi kararının gerekçesiz bırakılması,

2. Kabule göre de;

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, mağdurun mahkeme aşamasında alınan beyanında sunduğu dilekçelerde ve sanıkla yapılan yapılan yüzleştirmede sanık ...'un olayla ilgisinin olmadığını beyan etmesi karşısında mahkeme ara kararında sanıkların HTS raporları temin edildiğinde bilirkişiden rapor alınmasına karar verildiği halde dosyanın incelenmesinde sanıklara ait HTS kayıtları getirildiği halde bilirkişiye gönderilmediği, sanığın dosya içinde tespit edilen kan örneği üzerinden olay yerinde tespit edilen bulgular üzerinden sanığa ait dna analizi yapılmadığı,

tanık ...'ın Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesinin 2012/836 Esas sayılı dosyasında alınan beyanında olayda ...'un da olduğunu ifade ettiği ancak mahkemede yüzleştirme işlemi yapılmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.01.2020 tarihli ve 2019/3450 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye gerekçe yönünden aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,