Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/4671 K.2024/1407

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2014 tarihli ve 2014156 Esas, 2014/693 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan 5237 Sayılı Ceza Kanun'unun (5237 Sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) (c) bentleri, 29 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2014 tarihli ve 2014156 Esas, 2014/693 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.11.2020 tarihli ve 2020/649 Esas, 2020/3756 Karar sayılı kararı ile;

"Sanık ... ve temyiz dışı sanık ... hakkında yakınan ...’e karşı tehdit suçundan düzenlenen İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2012 gün, 2012/14384 sayılı iddianame anlatımına göre, sanıkların yakınan ...’ün işyerinin önceki işletmecisinden olan alacaklarını tahsil etme amacıyla yakınana ait işyerine gidip yakınan ...’ı "...'dan alacağım var. 300.000 TL'ye karşılık senet verirsen giderim.

Nasıl istiyorsun resmimi gayri resmimi yapalım" şeklinde sözlerle tehdit edip çalışanlara silah tevcih ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanık ...’ın eyleminin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozmaya uyan İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin19.01.2021 tarihli ve 2020/640 Esas 2021/27 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir.

4. İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/188 Esas, 2021/309 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a), (c) bentleri 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği 1.Katılan beyanları dışında sanığın cezalandırılması için yeterli delil olmadığına, 2. Sanığın suç tarihinde olay yerinde olmadığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ... ile hakkında hükmün açıklaması geri bırakılan ...'ün, iş yerinin katılandan önceki sahibi ...'dan olan alacaklarını istemek için 01.05.2012 tarihinde iş yerine gittikleri, tanık ...'ı sordukları, iş yerinde çalışan tanıkların iş yerinin katılana ait olduğunu söylemelerine rağmen sanık ...'ın "şansınızı fazla zorlamayın iş yerini boşaltın burayı kapatır camı çerçeveyi indiririm" diyerek tehdit ettiği, elini beline götürerek belinde silah olduğunu gösterdiği olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Katılanın, mülkiyeti ...'a ait olup içindeki makinaların tanık E.Y.ye ait olan iş yerini 20.04.2004 tarihinde kiralayarak çalıştırmaya başladığı, sanık ...'ün, tanık E.Y.'nin yapacağı işler karşılığı 317.000,00 TL'lik çek verdiği tanık E.Y.'nin iş yerini kapatıp makinaları da kiraya vermesi sonucu edimlerini yerine getiremeyip çekleri başka şahıslara olan borçlarına karşılık cirolayıp üçüncü şahıslara verdiği belirlenmiştir.

3. Tanıklar S.Y., H.B., M.E.T. ve Y.D. anlatımlarından sanık ...'ın da olay yerinde olduğunun açıkça anlaşıldığı belirlenmiştir.

4.Sanığın inşaat işleri ile uğraştığı ve mobilya işlerini de sanık ...'e yaptırdığı, sanık ...'in ise bu işleri tanık ...'a devrederek, sanığın çeklerini de tanık ...'a verdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılanın Beyanları Dışında Sanığın Cezalandırılması İçin Yeterli Delil Olmadığına ve Sanığın Olay Yerinde Olmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden; Tanıkların istikrarlı ve birbirleri ile uyumlu beyanları karşısında sanığın olay yerinde olduğu ve atılı suçu işlediği anlaşılarak ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/188 Esas, 2021/309 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,