Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/4744 K.2024/2397

ile hükmün onanması

1. Sanığa atanan zorunlu müdafii, kendisine tebliğ edilen Bölge Adliye Mahkeme kararını süresinde temyiz etmemiş ise de; sanığa anılan gerekçeli kararın tebliğ edilmediği, sanığın bir şekilde kararı öğrenmesi üzerine hükmü temyiz ettiği bu şekilde temyizin süresinde kabul edilmesi gerektiği belirtilerek yapılan incelemede;

2. Nitelikli yağma suçuna ilişkin olarak, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı;

3. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin olarak ise, İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun,

aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2018 tarihli ve 2018/217 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) bentleri, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2019 tarihli ve 2018/54 Esas, 2019/218 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 02.10.2020 Tarihli ve 2019/3626 Esas, 2020/1861 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı sayılı Kanun'un 280 inci maddesi birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri 1. Sanığın atılı suçu işlediği sabit olmasına karşın beraat hükmü verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın olay tarihinde gece vakti saat 23.30 sıralarında katılanı telefonla arayarak konuşmak istemesi üzerine tarafların bulaşarak katılana ait araç ile saat 02.00 sıralarında Bor ilçesine geldikleri, burada katılanın araçtan inmek istediği,

ancak sanığın soruşturma kapsamında ele geçirilemeyen bıçağı katılana göstererek "Arabadan inersen seni keserim" dedikten sonra elleriyle vurmak suretiyle katılanı darp ettiği, sonrasında sanık ve katılanın Altunhisar ilçesinde bulunan zindan vadisine geldikleri, burada sanığın katılanı aracından indirerek muşta diye tabir edilen aletle yüzüne ve başına vurmak suretiyle darp ettikten sonra yere düşen katılanın kolundaki 22 (Yirmi iki) ayar bileziği, künyeyi, boynundaki altın zinciri, 2 (İki) adet cep telefonunu ve 1.500,00 TL nakit parasını zorla aldığı, akabinde katılana evde parasının olup olmadığını sorduğu,

"Evdeki paralarını vermezsen çocuklarına tecavüz ederim" diyerek tehdit ettiği, katılanın korkudan evindeki paralarını da vereceğini söylemesi üzerine sanığın aracıyla Bor ilçesine hareket ettiği ve saat 06.30 sıralarında Bor ilçesine geldiklerinde sanığın kolluk görevlilerinin dur ihtarına uymayarak aracıyla kaçmaya başladığı,

saat 07.00 sıralarında Kemerhisar Kasabası mevkisine geldiklerinde sanığın aracından katılanı indirerek olay yerinden kaçtığı iddiası ile açılan kamu davasında, sanık savunmaları, katılan beyanı, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçu işlediğine dair soyut iddia dışında şüpheden uzak, mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

2. Katılanın aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı inkar ettiği anlaşılmıştır.

4. Tanık E.S.'nın beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5. Dosya içerisinde bulunan 06.09.2016 tarihli katılana ait adli muayene raporuna göre, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin ve yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirlerine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı nitelikli yağma suçunu işlediğine dair soyut iddia dışında şüpheden uzak, mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Ön inceleme bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oybirliğiyle REDDİNE,