Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/512 K.2022/1375

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 10.10.2014 yerine 11.10.2014 olarak yazılması, yerinde düzeltilebilir maddî hata olarak kabul edilmiştir.

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, müştekî kurumun vekili aracılığıyla sunduğu 26.03.2021 günlü dilekçe ile hükmü temyiz etmekle açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, müştekînin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca müştekî Millî Eğitim Bakanlığının davaya katılmasına karar verilmekle yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/3 maddelerine uyan kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın tür ve üst sınırına göre, aynı Kanunun 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 11.02.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçunun gece saat 21.40 sularında işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15 yaşını ikmâl etmiş olması nedeniyle hakkında TCK’nin 31/3. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 31/2. maddesinin tatbiki ile eksik ceza tayin edilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun mahkûm olduğu 1 yıllık kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,