Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/5681 K.2024/5825

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıklar hakkında nitelikli yağma suçlarından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen ek kararın temyiz incelemesinde;

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı bölge adliye mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları" nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme gereğince sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair 07.09.2021 tarihli ve 2021/1603 Esas, 2021/1642 Karar sayılı bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin ek kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tebliğnameye uygun olarak reddiyle ek kararın ONANMASINA,

2.Sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinden bir süre önce sanıklardan ...'ye ait cep telefonunun katılan ...'ın erkek arkadaşı ... Kip adlı şahıs tarafından çalınıp katılana kullanması için verildiği, katılanın kendisine verilen telefonun hırsızlık malı olduğunu bildiği, sanık ...'nin bu durumu öğrendiği telefonunu geri almak için katılan ...'u aramaya başladığı,

sanıkların mahalleden çocukluk arkadaşları oldukları ve suç tarihinde sanık ...'ın babasına ait araçla gezdikleri sırada sanıkların arkadaşları olan ...'nün katılanı görüp bulunduğu yeri sanıklara bildirmesi üzerine sanıkların olay yerine gittikleri,

katılanı zorla yanlarına alıp araçla metruk bir eve götürdükleri burada bıçak zoruyla katılandan cep telefonunu istedikleri katılanın telefonun kendisinde olmadığını belirtmesi üzerine sanık ...'nin katılanı darp ettiği ardından katılanın arkadaşı ...'nin katılanın sanıklar tarafından zorla götürüldüğünü polise bildirmesi üzerine polis tarafından arandıklarını öğrenip katılanı serbest bıraktıkları olayda: sanıkların eylemi hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-h, 35. maddeleri kapsamında mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de;

sanıklardan ...'nin çalınan cep telefonunun katılanda bulunduğunu öğrenip geri almaya çalışması, diğer sanıklarında ...'nın yakın arkadaşı olup suçun konusuna ortak olmadıkları gibi kendi nam ve hesaplarına hareket etmedikleri, şahsi menfaat gözetmeksizin suça iştirak etmeleri sebebiyle sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 150/1 maddesi delaletiyle aynı yasanın 106/2-a-c maddesi kapsamında kaldığı sanık ... için ayrıca 86/2 maddesiyle de hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı olduğu şekilde nitelikli yağma suçundan hüküm kurulması sebebiyle sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmüştür.

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında katılan bakanlık vekili ve sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görüldüğünden hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY

Dosya kapsamına göre sanık ...'nin cep telefonunun olay tarihinden önce katılan ...'ın o tarihte erkek arkadaşı olan ...

Kip tarafından hırsızlanarak kullanmak üzere katılana hediye edildiği, katılanın cep telefonunun hırsızlık ürünü olduğunu yaklaşık 2-3 ay sonra öğrendiği, sanık ...'nin suça konu cep telefonu katılan Eda'nın kullandığını öğrenmesi üzerine telefonunu almak amacıyla diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte katılanın bulunduğu yere gittikleri, katılanı zorla araca bindirerek boş bir eve götürdükleri, katılandan cep telefonunu istedikleri, katılanın cep telefonunun kendisinde olmadığını beyan etmesi üzerine sanık ...'nin katılanı dövdüğü,

bıçak ve silah göstererek ölümle tehdit ettiği, diğer sanık ...'ın olayın kolluk güçlerine intikal ettiğini ve karakola gidip ifade vermesi gerektiğini söylemesi üzerine sanık ...'nin evden ayrıldığı, diğer sanıkların bir müddet katılanı bu evde tuttuktan sonra katılanı karakolun bulunduğu bölgeye götürüp bıraktıkları, suça konu cep telefonunun katılan tarafından bir başkasına verildiği, o kişiden de ... isimli bir kişinin telefonu aldığı, telefonun akıbetinin belirlenemediği anlaşılmıştır.

TCK’nın 150. maddesinin birinci fıkrasının uygulanabilmesi için taraflar arasında hukuki ilişki ve bu hukuki ilişkiye dayanan bir alacağının bulunması gerekmektedir. Yargılama konusu somut olayda suça konu cep telefonunun katılan ...'un erkek arkadaşı olan ...

Kip tarafından hırsızlandığı ve katılana hediye edildiği, katılanın bu durumdan yaklaşık 2-3 ay sonra haberdar olduğu, katılanın hırsızlık suçuyla ilgisinin bulunmadığı ve bu durumdan sorumlu tutulamayacağı, bu anlamda sanık ... ile aralarında bir hukuki ilişkinin mevcut olduğundan bahsedilemeyeceği gibi de diğer sanıklar ... ve ...'ın suça konu cep telefonu üzerinde herhangi bir haklarının da bulunmadığı, telefonu hırsızlayan ...

Kip isimli kişiye karşı suçun işlenmesi durumunda hukuki ilişkinin mevcut kabul edilmesi gerektiği nazara alındığında, sanıklar hakkında TCK'nın 150. maddesinin birinci fıkrasının uygulanma koşullarının oluşmadığı, bu sebeple sanıkların eyleminin yağma suçunu oluşturduğu kanaatinde olduğumdan, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yağma suçundan mahkûmiyete ilişkin esastan red kararının onanması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun bozma kararına iştirak etmiyorum.