Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/5771 K.2023/10693

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yargıtay bozma ilamı sonrasında ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/113 Esas, 2020/244 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)149/1-a-d-h, 62, 53, 58 inci maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine karar verilmiştir. 2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/113 Esas, 2020/244 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin25.10.2021 tarihli ve 2020/10141 Esas, 2021/16307 Karar sayılı kararı ile suçun sübutu kabul edilerek;

"Sanık ...'ın müşteki ... ile 7 yıldır tanıştıkları, aralarında gönül ilişkisinin bulunduğu, bu ilişki nedeniyle sık sık birlikte oldukları, müşteki ...'in sanık ...'e evinin anahtarını verdiği, bu nedenle sanığın müştekinin evine rahatlıkla girebildiği, zamanla sanıkla müşteki arasında tartışma yaşandığı, sanığın başka birisi ile evlenmek istemesine kızan müşteki ...'in sanıkla tartıştığı, sanığın müşteki ile yaşadığı sorunları konuşmak amacıyla 16/04/2015 tarihinde müştekinin evine geldiği, alkollü olan sanık ...'in eve girerek müşteki ile tartışmaya başladığı,

bu tartışmalar üzerine evde bulunan müşteki ...'in kocası ...'nun uyanarak sanığın yanına geldiği, sanık ...'in müşteki ...'in başka kişiler ile görüştüğünü düşünerek bu kişileri öğrenmek amacıyla kendisinden telefonunu istediği, mağdurdan telefonunu getir bakacağım diyerek telefonunu istediği, bu nedenle müşteki ... ile sanık ...'in tartıştıkları, tartışma sırasında sanığın mutfakta bulunan ekmek bıçağını alarak mağdur ...'in boğazına dayamak suretiyle telefonunu getir, getirmezsen seni keserim diyerek ölümle tehdit ettiği, bu durumuna müdahale eden müşteki ... ile sanık ... arasında arbede yaşandığı,

arbede sırasında sanığın müştekiye hitaben, telefonunu getir, yoksa eşini keserim diyerek müştekileri tehdit ettiği, aralarında çıkan arbede sonrasında sanık ...'in evi terk ederek uzaklaştığı, sanık ...'in müştekinin telefonu tehdit üzerine getirmesi, bunun üzerine telefondaki numaraya baktıktan sonra bu telefonu müştekiye iade ettiği, sanığın geceleyin konut dokunulmazlığını bozduğu, müştekileri silahla tehdit ettiği, somut olayda her ne kadar nitelikli yağma suçundan sanık hakkında hüküm kurulmuş ise de, sanığın olayı bir bütün olarak değerlendirilmesi sonucunda mal edinme kastı ile müştekilerden menfaat temin etmeye çalışmadığı,

müştekinin telefonunu alarak telefonda kayıtlı olan bilgilere ulaşmaya çalıştığı, bu amaçla müştekileri tehdit ettiği, amacına ulaştıktan sonra telefonu bırakarak olay yerinden uzaklaştığı, olayda

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.01.2016 tarihli 2015/709 esas 2016/63 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere sanığın mal edinme kastı olmadığından nitelikli yağma suçunun unsurlarının bulunmadığı, eylemin konut dokunulmazlığını ihlal ve silahlı tehdit suçlarını oluşturduğu, kıskançlık sebebiyle kontrol amaçlı sevgilisi olan müştekinin telefonunu alan sanığın yağma kastından bahsedilemeyeceği düşünülmeden 5237 sayılı TCK’nın 116/4, 106/2-a ve 43/2. maddelerinden hüküm kurulması yerine, yağma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması" Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/471 Esas, 2022/67 karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve nitelikli tehdit suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 62, 53, 58 ile 106/2-a ve 43/2, 62, 53, 58 inci maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/471 Esas, 2022/67 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,