Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/6087 K.2024/2139

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2018 tarihli ve 2018/120324 Soruşturma numaralı iddianamesiyle sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 35 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2018 tarihli ve 2018/362 Esas, 2018/498 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 35 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Sanık müdafii ve katılan vekilinin istinafı üzerine duruşma açılarak İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi 15.01.2020 tarihli ve 2018/3524 Esas, 2020/77 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına, sanığın eylemine uyan nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 35 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1.Suça konu eyleme ilişkin güvenlik kamerası görüntülerinin yeterli derecede incelenmediğine, katılan ve katılanın ağabeyi olan tanığın beyanlarına itibar edilerek ceza verildiğine, 2.Sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunu gösteren raporun eksik incelemeyle düzenlendiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanığın daha öncede müşteri olarak gidip gelmesi nedeniyle tanıdığı katılanın iş yerine alkollü olarak gittiği, katılan ile tartıştığı ve bıçakla yaraladığı, iş yeri kasasını açmaya çalıştığı ancak açamadığı, içerideki camlara ve eşyalara vurduğu, sanığın katılandan bıçakla tehdit ederek para istediğinin maddi vakıa olarak kabulü ile İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir.

2. Sanık suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Katılanın aşamalarda değişmeyen ve güvenlik kamerası görüntüleriyle uyumlu beyanları dosyada mevcuttur.

4. İş yerinin güvenlik kamerası görüntülerine ilişkin bilirkişi raporu dosyada mevcuttur.

5. Suçta kullanılan bıçağın 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanun kapsamında olmadığına ilişkin rapor dosyada mevcuttur.

6.Katılanın Basit Tıbbi bir müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığını gösteren kesin rapor dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Duruşma açılarak; ilk derece mahkemesi hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, katılan ...'ın iş yerine gelen ve aynı mahalleden olması sebebiyle katılan tarafından tanınan sanık ...'ın veresiye içki istediği, talebinin reddedilmesi üzerine belinden çıkardığı bıçak ile katılana saldırdığı, katılanın köşeye kaçması üzerine kasaya gelip açmak için kasaya vurduğu ve açmaya çalıştığı, açmayı başaramaması üzerine 2,80 promil alkollü oluşunun da etkisi ile katılana bıçakla saldırarak katılanın sol kolu ve omzu ile dirseği üzerinde 2 cm ve 6 cm olmak üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı,

sanığı önceden tanıyan ...'in sanığı tutup kendisine ve katılana zarar vermesini önlemeye çalıştığı, sanığın kendi kendisini duvara vurduğu maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

Bunun yanında, ilk derece mahkmesince teşebbüs hükümleri uygulanırken hatalı değerlendirme yapılarak üst hadden indirim yapıldığı, hakkaniyete ve eylemin kaldığı aşamaya, meydana gelen tehlikenin ve zararın ağırlığına nispetle daha az ceza verildiği belirtilerek sanık hakkında Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir.

2.Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen ve sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğunun gösteren rapor İstanbul Bölge Adli Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından temin edilmiş olup dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Katılan beyanı, sanığın savunması, güvenlik kamerası görüntüleri, adli raporlar, tutanaklar birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafiinin temyizi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin (a) ve (d) bentleri uyarıca temel ceza olarak belirlenen 12 yıl hapis cezasından 35 inci maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim uygulanırken hesap hatası yapılarak 9 yıl yerine 8 yıl hapis cezası olarak hesaplanması suretiyle sonuç cezanın eksik belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.01.2020 tarihli ve 2018/3524 Esas, 2020/77 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelemesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin iseİstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,