Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/6136 K.2024/2749

Her ne kadar sanık müdafiine usulüne uygun karar tebliğ edilmiş ise de; sanık müdafiince süresinde temyiz yapılmadığı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2023 tarihli ve 2023/11-49 Esas, 2023/277 Karar sayılı kararında "... kural olarak müdafii ile takip edilen işlerde kanun yollarına başvuruda bulunmak müdafiinin görevi kapsamında olduğu tartışmasız ise de;

sadece müdafie tebliğ veya tefhim edilen hükümlere karşı süresi içinde temyiz kanun yoluna başvurmaması nedeniyle oluşan hukuki sonuçlardan, kendisine yapılan tebligata kadar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinden haberdar olmayan sanığın Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 40/2 nci maddesi gereğince kusursuz sayılacağı, müdafinin süresi içinde temyiz yoluna başvurmaması nedeniyle hak kaybına uğraması, hak arama hürriyeti ve adil yargılanma ilkesi çerçevesinde etkin bir şekilde temyiz kanun yoluna başvurma hakkı ile bağdaşmayacağı da dikkate alındığında.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesince verilen 27.12.2021 tarihli ve 244-1662 sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararının, kamu davasının asli bir süjesi ve tarafı, diğer bir anlatımla cezanın sorumlusu olan sanığa, ayrıca tebliğ edilmesi gerektiğinin... ;" şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında, sanık ...'in 01.10.2020 tarihinde hükmü temyiz etme isteğini belirtir temyiz dilekçesi vermesi dikkate alındığında 05.10.2020 gün ve 2019/1766 E., 2020/353 K. sayılı ek karar yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan ve 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmünün Temyiz İncelemesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan hükümler yönünden ilk derece mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadıkları dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Yağmaya Teşebbüs Suçundan Hükmolunan Mahkûmiyet Kararlarına Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde;

5271 sayılı Yasa'nın 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafinin temyiz isteminin bu kapsamda olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'nın mağdur ...'tan alacağı olduğunu beyan ettiği, olay günü de bu alacağı istemek için olay yerine diğer sanıklar ile beraber gittikleri görüldüğünden, sanığın tüm aşamalarda beyan ettiği alacağın kaynağının sanıklar ve mağdurlardan ayrıntılı bir biçimde sorularak açıklattırılması ancak sanık ... ve mağdur arasındaki alacağının kaynağının uyuşturucu alım satımından kaynaklanan bir alacak olması durumunda ise 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrasında, bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla denildiğinde bu nitelikli hal uygulanabilmesi için;

öncelikle ortada failin mağdura yönelik bir alacak hakkı bulunması, alacağın hukuken korunan ve geçerli hukuki ilişkiye dayanması, yağma eyleminin de hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla işlenmesi gerektiği ve bu hak hukuki ilişki kurulunca;

kurulan hukuki ilişkinin tarafı olan kimseleri kapsadığı ve onların yararlanabildiği bunun dışındaki kimseleri kapsamadığı da göz önüne alınarak taraflar arasında uyuşturucu maddeye ilişkin alacağın hukuken korunan bir alacak olmadığı da gözardı edilmemek koşulu ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a), (c) bentlerininde düzenlenen hukuki alacağın tahsili amacı ile tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı yeterli şekilde mahkeme gerekçesinde de araştırılmadan ve tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiii, sanık ... müdafii, Sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Yasa'nın 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,