Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/6139 K.2024/2509

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04.2019 tarihli ve 2017/308 Esas, 2019/184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 16.03.2020 tarihli ve 2019/1602 Esas, 2020/718 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri

Dosya kapsamı, tanık ve katılan beyanları incelendiğinde sanık ile birlikte iki tane maskeli kişinin müvekkilinin evine zorla girdikleri, evde bulunan bir miktar parayı alıp evden ayrıldıkları hiçbir şüpheye yer vermeksizin kanıtlandığına, ifadesinin alındığı tarih itibarıyla 12 yaşında olan müvekkilinin olmamış bir olayı olmuş gibi anlatması beklenemeyeceğine, tanık Ş.'nin beyanı incelendiğinde de kiralamış olduğu aracı üç kişiye verdiğini beyan ettiğine, her ne kadar sanığı mahkeme huzurunda hatırlamamış ise de soruşturma aşamasında sanığın aracı alan kişi olabileceğini belirttiğine, kararın müvekkili katılan lehine bozulmasına karar verilmesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde katılan ... ve kızı olan ...'ın evde bulunduğu sırada gece saatlerinde, kapının çalması üzerine kapıyı katılan ...'in açtığı, kapıdaki kişinin katılan ...'e, eşi olan ...'in evde olup olmadığını sorduğu, katılanın, eşinin evde olmadığını söylemesi üzerine bu kişinin evden ayrıldığı, beş on dakika kadar sonra tekrar kapının çaldığı, bu kez kapıyı ilk çalan kişinin yanında yüzleri maskeli olan iki kişi ile daha gelerek katılanı ittirmek suretiyle eve girdikleri, evde bulunan bir miktar parayı alarak ayrıldıkları, iddiası ile açılan kamu davasında, sanığı cezalandırmaya yeterli, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı delil elde edilememiş olmakla, kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 16.03.2020 tarihli ve 2019/1602 Esas, 2020/718 Karar sayılı kararında katılan ... vekilinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çanakkale 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,